പലസ്‌തീൻ: നീതിയുടെ കശാപ്പുശാല - കെ ജെ തോമസ് എഴുതുന്നു

ഇപ്പോഴത്തെ ഇസ്രയേൽ–- പലസ്‌തീൻ സംഘർഷം മെയ്‌ ഏഴിനാണ്‌ ആരംഭിച്ചത്‌. ചെറിയ പെരുന്നാളിന്‌ ആറുദിവസംമുമ്പ്‌. മെയ്‌ ഏഴിന്‌ കിഴക്കൻ ജറുസലേമിലെ ഹാരാൻ അൽ ഷെരീഫിലുള്ള അൽ അക്‌സ മോസ്‌കിൽ പ്രാർഥന നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന പലസ്‌തീൻകാർക്കുനേരെ ഇസ്രയേൽ പൊലീസ്‌ ഗ്രനേഡും പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ബുള്ളറ്റും പ്രയോഗിച്ചു. കിഴക്കൻ ജറുസലേമിലുള്ള പുതിയ ജൂതകുടിയേറ്റത്തെ അവർ എതിർത്തുവെന്നതാണ്‌ ഇതിനു കാരണം. ഇതിനുശേഷം ഗാസ മുനമ്പിൽനിന്ന്‌ ഹമാസുകാർ ജറുസലേമിലെ ജൂതപ്രദേശത്തേക്ക്‌ റോക്കറ്റ്‌ ആക്രമണം നടത്തി. ഈ ആക്രമണത്തിലാണ്‌ മലയാളിയായ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരി ഇടുക്കി സ്വദേശിയായ സൗമ്യ മരണമടഞ്ഞത്‌. ഇത്‌ നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അങ്ങേയറ്റം വേദനാജനകമാണ്‌.

ഈ സംഭവത്തോട്‌ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ്‌ ജോ ബൈഡൻ പ്രതികരിച്ചത്‌ ആക്രമണത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇസ്രയേലിന്‌ അവകാശമുണ്ടെന്നാണ്‌. ഇത്‌ ആക്രമണത്തിനുള്ള ലൈസൻസാണ്‌. ഇതിനുശേഷം ഇസ്രയേൽ സേന നടത്തിയ ആക്രമണത്തിൽ 29 കുട്ടികളടക്കം 109 പലസ്‌തീൻകാർ മരിച്ചു. ഇപ്പോഴും ഇസ്രയേൽ ആക്രമണം തുടരുകയാണ്‌. പല ലോകരാജ്യങ്ങളും ആക്രമണം നിർത്തണമെന്ന്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പണ്ടേ ഇതൊന്നും ചെവിക്കൊള്ളാത്തവരാണ്‌ ഇസ്രയേലുകാർ.

എന്താണ്‌ പലസ്‌തീൻ പ്രശ്‌നം

1948 മെയ്‌ 14നാണ്‌ സാമ്രാജ്യത്വശക്തികളുടെ പിന്തുണയോടെ ഇസ്രയേൽ എന്ന രാജ്യം രൂപമെടുത്തത്‌. ഇത്‌ ഒരു സിയോണിസ്റ്റ്‌ രാജ്യമായിട്ടാണ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലോകമൊട്ടാകെയുള്ള പുരോഗമനശക്തികൾ വംശീയാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രം രൂപീകരിക്കുന്നതിനോട്‌ ഒരു യോജിപ്പും പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. എതിർപ്പ്‌ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോഴത്തെ യുദ്ധത്തിന്‌ നിദാനം മേൽപറഞ്ഞതാണെങ്കിലും അതിന്‌ മറ്റൊരു കാരണംകൂടിയുണ്ട്‌. എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടാക്കി പലസ്‌തീനെതിരെ യുദ്ധം നടത്തുക എന്നത്‌ പ്രധാനമന്ത്രി നെതന്യാഹുവിന്റെ ആവശ്യമാണ്‌. കഴിഞ്ഞ മൂന്നു തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും ഭൂരിപക്ഷം കിട്ടാതിരുന്നതിനെത്തുടർന്ന്‌ ഭരണം നഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന ഭീതിയിൽ അത്‌ തിരിച്ചുപിടിക്കാനാണ്‌ അധികാരമോഹിയായ നെതന്യാഹു പലസ്‌തീനിലെ നിരപരാധികളെ കൊന്നൊടുക്കുന്നത്‌.

പലസ്‌തീൻ എന്ന പ്രദേശത്തിന്‌ ഏഴായിരത്തിലധികം വർഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്ന കാര്യം ലോകചരിത്രം പരിശോധിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും മനസ്സിലാകുന്ന കാര്യമാണ്‌. യഹൂദമതത്തിന്‌ ഒരു രാജ്യം വേണമെന്ന ആവശ്യം ആദ്യമുയർന്നത്‌ 1897ൽ സ്വിറ്റ്‌സർലൻഡിലെ ബാസലിൽ നടന്ന ജൂതമതസമ്മേളനത്തിൽവച്ചാണ്‌. ജൂതരാഷ്ട്രമെന്ന ആശയം അവിടെ ഉന്നയിക്കുന്നത്‌ ഓസ്‌ട്രിയൻ പത്രപ്രവർത്തകനായ തിയോഡോർ ഹെർഷലാണ്‌. യോഗത്തിന്റെ സംഘാടകനും അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ജൂതരാഷ്ട്രമെന്ന പുസ്‌തകവും അവിടെ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ജറുസലേം തങ്ങൾക്ക്‌ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാണെന്നും അതുകൊണ്ട്‌ പണ്ട്‌ തങ്ങൾക്ക്‌ നഷ്ടമായ ആ ഭൂപ്രദേശം തങ്ങളുടെ രാജ്യമാക്കുമെന്നുമുള്ള ജൂതരാഷ്ട്ര ആശയം ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തും പാർക്കുന്ന ജൂതന്മാരെ അറിയിച്ചു. ഈ ആശയത്തിന്‌ ബ്രിട്ടനും അമേരിക്കയും ശക്തമായ പിന്തുണ നൽകി.

അമേരിക്കയിലെയും യൂറോപ്പിലെയും അതിസമ്പന്നരായ യഹൂദ ബാങ്കർമാർ രണ്ടാം ലോകയുദ്ധ കാലത്ത്‌ സഖ്യശക്തികൾക്ക്‌ സഹായം നൽകി. ഈ അവസരമുപയോഗിച്ച്‌ യഹൂദനേതാക്കൾ ബ്രിട്ടീഷ്‌ സർക്കാരിനെ സമീപിച്ച്‌ ജൂതരാഷ്ട്ര പ്രഖ്യാപനം ഉടൻ നടത്തണമെന്ന്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒന്നാം ലോകയുദ്ധം അവസാനിച്ച 1918ൽ ബ്രിട്ടീഷ്‌ വിദേശമന്ത്രിയായിരുന്ന സർ ആർതർ ബാൽഫോർഡ്‌ യഹൂദരാഷ്ട്രം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇതാണ്‌ കുപ്രസിദ്ധമായ ബാൽഫോർഡ്‌ പ്രഖ്യാപനം. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത്‌ പലസ്‌തീൻ അടക്കം ചുറ്റുപാടുമുള്ള എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും ബ്രിട്ടന്റെ അധീനതയിലായി. ഈ അധികാരമുപയോഗിച്ച്‌ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുമുള്ള യഹൂദരെ പലസ്‌തീനിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുവരാൻ തുടങ്ങി. ഇവർക്ക്‌ പലസ്‌തീൻമേഖല കൈയടക്കാൻ ബ്രിട്ടനും അമേരിക്കയും എല്ലാ സഹായവും ചെയ്‌തുകൊടുത്തു. 1910ൽ 22,000 മാത്രമായിരുന്ന ജൂത ജനസംഖ്യ യഹൂദകുടിയേറ്റം തുടങ്ങി 1922 ആയപ്പോഴേക്കും 82,000 ആയി ഉയർന്നു. ഇതേസമയം, അറബി ജനസംഖ്യ 10 ലക്ഷവും. 1948ലും പലസ്‌തീകാർതന്നെയായിരുന്നു ജനസംഖ്യയിൽ ഭൂരിപക്ഷം.

1948ൽ അന്നത്തെ യുഎൻ രക്ഷാസമിതി ഇസ്രയേൽ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രമേയം പാസാക്കി. ആ പ്രമേയം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: 55 ശതമാനം ഭൂപ്രദേശം ഇസ്രയേലിന്‌, 45 ശതമാനം ഭൂമി പലസ്‌തീന്‌. രണ്ടും സ്വതന്ത്രരാജ്യമാകണം. ജറുസലേം മൂന്നു പ്രധാനപ്പെട്ട മതങ്ങൾക്കും –-മുസ്ലിം, ജൂത, ക്രിസ്‌ത്യൻ–- പുണ്യകേന്ദ്രമായതിനാൽ യുഎൻ ട്രസ്റ്റീഷിപ്പിനു കീഴിൽ ഭരണം നടത്തണം. ഈ തീരുമാനത്തോട്‌ ആരും യോജിച്ചില്ല. അറബികളും അറബി രാജ്യങ്ങളും ഇതിനെതിരെ രംഗത്തുവന്നു.

അമേരിക്ക ഇസ്രയേലിന്‌ എല്ലാ ആയുധവും നൽകി സഹായിച്ചു. പതിനായിരക്കണക്കിന്‌ അറബികൾ ഈ യുദ്ധത്തിൽ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു. യുഎൻ തീരുമാനം ഇസ്രയേൽ അംഗീകരിച്ചില്ല. അറബികൾക്കൊരു രാജ്യം നൽകില്ലെന്നായിരുന്നു നിലപാട്‌. അതിനുശേഷം നിരവധി യുദ്ധം അരങ്ങേറി. അതിൽ പ്രധാനമാണ്‌ 1967ലെ ഇസ്രയേൽ– -ഈജിപ്‌ത്‌ യുദ്ധം. ആ യുദ്ധത്തിൽ പലസ്‌തീന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ഭൂമി പിടിച്ചെടുത്ത്‌ സമ്പൂർണ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു. 1991 ൽ യാസർ അറഫാത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ശക്തിയാർജിച്ചുവന്ന പലസ്‌തീൻ വിമോചന പ്രസ്ഥാനം പലസ്‌തീൻ ജനതയുടെ വലിയ പ്രതീക്ഷയായി ഉയർന്നു. 93 ൽ പലസ്‌തീൻ–- ഇസ്രയേൽ സംഘർഷം പരിഹരിക്കാൻ ഇസ്രയേൽ പിഎൽഒയുമായി ഓസ്‌ലോ ഉടമ്പടി ഒപ്പുവച്ചു. എന്നാൽ, ഇത്‌ അറബികളെ കബളിപ്പിച്ച ഉടമ്പടിയായിരുന്നു. നാമമാത്രമായ അധികാരമാണ്‌ പലസ്‌തീന്‌ ലഭിച്ചത്‌. ഗാസയിൽ താമസിക്കുന്ന ജനവിഭാഗത്തിന്‌ വലിയ എതിർപ്പാണ്‌ ഈ ഉടമ്പടിയോടുണ്ടായിരുന്നത്‌. ഇസ്രയേലിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന്‌ ക്രൂരമായ ആക്രമണങ്ങളാണ്‌ പിന്നീടും അറഫാത്തിന്‌ നേരിടേണ്ടിവന്നത്‌. ഇന്ത്യയുമായി ഏറ്റവും സൗഹൃദം പുലർത്തിയ നേതാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

ഗാസയിലും വെസ്റ്റ്‌ ബാങ്കിലുമായി 52 ലക്ഷം പലസ്‌തീൻകാരാണ്‌ അതീവ ദുഷ്‌കരമായ അവസ്ഥയിൽ അധിവസിക്കുന്നത്‌. ബിസി 400 മുതൽ റോമൻ ഭരണത്തിൻകീഴിലായിരുന്നു ഈ ഭൂപ്രദേശം. അതിനുശേഷം ഒട്ടേറെ രാജവംശങ്ങൾ ഭരണം നടത്തി. എഡി 1100ൽ ജറുസലേം പിടിക്കാനുള്ള കുരിശുയുദ്ധപ്പോരാളികളുടെ പടയോട്ടത്തിൽ മുസ്ലിങ്ങളും യഹൂദന്മാരും തോളോടുതോൾ ചേർന്നുനിന്നാണ്‌ കുരിശുയുദ്ധപ്പടയാളികളെ ഒന്നിച്ചെതിർത്തത്‌. എഡി 650 മുതൽ 1948 വരെയുള്ള കാലത്ത്‌ യഹൂദന്മാർ ഈ ഭൂവിഭാഗങ്ങളിൽ ഭരണം നടത്തിയിട്ടേയില്ല. സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള പലസ്‌തീൻ ജനതയുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പ്‌ ഐതിഹാസികമാണ്‌. അറബികളുടെ മണ്ണ്‌ അവർക്ക്‌ അവകാശപ്പെട്ടതാണ്‌.

കഴിഞ്ഞമൂന്നുവർഷമായി പതിനായിരക്കണക്കിനു പലസ്‌തീൻകാരെ കൊന്നൊടുക്കിയ സാമ്രാജ്യത്വ ചട്ടുകമായ ഇസ്രയേലിന്‌, നീതിക്കുവേണ്ടി നിലവിളിക്കുന്ന പലസ്‌തീന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഒടുവിൽ അംഗീകരിക്കേണ്ടിവരും.

കെ ജെ തോമസ്

ഇസ്രായേലിന്റെ പലസ്തീൻ അധിനിവേശം: ചില ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

എന്താണ് ഇസ്രായേൽ-പലസ്തീൻ പ്രശ്നത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ നാൾവഴികൾ? ഐഐറ്റി മദ്രാസിൽ നിന്നും ഇംഗ്ലീഷ് സ്റ്റഡീസിൽ ഇന്റഗ്രേറ്റഡ് എംഎ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ അസർ മൊയ്ദീൻ എഴുതിയ ചോദ്യോത്തരി ചുവടെ.

1. ഇസ്രായേൽ-പലസ്തീൻ പ്രശ്നം നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു മതസംഘർഷം അല്ലേ?

മതസംഘർഷമല്ല. മതപരമായ വികാരങ്ങൾ പ്രശ്നങ്ങളെ വഷളാക്കുകയും ഒരു ഒത്തുതീർപ്പിൽ എത്തുന്നതിന് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ളത് വസ്തുതയാണ്. എങ്കിലും, ഇപ്പോഴത്തെ പ്രശ്നം ഇസ്രായേൽ എന്ന രാഷ്ട്രം ഉണ്ടാക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലും അതിനു ശേഷവും പലസ്തീൻകാരെ അടിച്ചമർത്തുന്നതും, അവിടെ അധിനിവേശം നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതും ആണ്. പലസ്തീൻ ജനതയുടെ പോരാട്ടം ഇസ്രായേലി കയ്യേറ്റ കൊളോണിയലിസത്തിന് (settler colonialism) എതിരെ ആണ്.

2. ഈ പ്രശ്നം എങ്ങനെയാണ് തുടങ്ങിയത്?

പശ്ചിമേഷ്യയിലെ പ്രശ്നം പ്രധാനമായും തുടങ്ങുന്നത് ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷമാണ്. ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിനുള്ളിലുള്ള പലസ്തീൻ എന്ന അറബ് മുസ്ലിം-ജൂത-ക്രിസ്തുമത വിശ്വാസികൾ താമസിച്ചിരുന്ന പ്രദേശത്തെ കീഴടക്കുകയും അവിടെ ജൂതന്മാർക്ക് ജന്മനാടിനുള്ള അവകാശമുണ്ട് എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. യൂറോപ്പിൽ നിന്ന് ജൂതന്മാരെ അങ്ങോട്ട് വലിയ തോതിൽ കയ്യേറാൻ അനുവദിക്കുകയും ഇതിന്റെ ഭാഗമായി സംഭവിച്ചു. 1917ൽ അവിടത്തെ 8% മാത്രം ജനസംഖ്യ ഉണ്ടായിരുന്ന ജൂതന്മാർ രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടുകൾ കൊണ്ട് 30% വരെയെത്തി. ഇതോടുകൂടി അവിടെ ജൂതരാഷ്ട്രവാദം ഉന്നയിക്കുന്ന സിയോണിസ്റ്റുകളും അറബികളും തമ്മിൽ സംഘർഷം ആരംഭിച്ചു.

3. പലസ്തീനിൽ ജൂതന്മാർക്ക് ജന്മനാടിനുള്ള അവകാശം ഇല്ലേ?

പലസ്തീൻ എന്ന അറബ് രാഷ്ട്രത്തിൽ മുസ്ലിം-ജൂത-ക്രിസ്തുമത വിശ്വാസികൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായി സാഹോദര്യത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നതാണ്. ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്ത അറബികൾക്ക് ബ്രിട്ടീഷുകാർ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സ്വതന്ത്ര അറബ് രാഷ്ട്രത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശമാണ് ഇത്. എന്നാൽ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം ഫ്രാൻസിനൊപ്പം ഈ പ്രദേശം കീഴടക്കി പങ്കുവെക്കാം എന്ന രഹസ്യ കൂട്ടുകെട്ടിൽ ബ്രിട്ടൻ ഏർപ്പെടുകയും അറബികളെ വഞ്ചിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്നത് റഷ്യയിലെ ബോൾഷെവിക്കുകൾ ആണ്. യൂറോപ്പിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ജനവിഭാഗമായ ജൂതന്മാർക്ക് ഇവിടെ ജന്മനാട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതും അതോടൊപ്പം അറബികളുടെ രാഷ്ട്രീയാവകാശങ്ങൾ അനുവദിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തത് സാമ്രാജ്യത്വശക്തികൾ ആണ്.

4. എന്തിനാണ് സാമ്രാജ്യശക്തികൾ അങ്ങനെ ചെയ്തത്?

തുടക്കത്തിൽ ജൂതന്മാരോടുള്ള കുറ്റബോധം കൊണ്ടും സിയോണിസ്റ്റുകളുടെ സ്വാധീനം കൊണ്ടും ആയിരിക്കാം. ചരിത്രപരമായി സിയോണിസത്തിന്റെ തന്നെ വളർച്ച യൂറോപ്യൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഒരു ഘടകമായിട്ടാണ് എന്ന് പലസ്തീനിലെ PFLP (Popular Front for Liberation of Palestine) വിലയിരുത്തുന്നുണ്ട്. കയ്യേറ്റ കൊളോണിയലിസം അവരുടെ ആദ്യം മുതലെയുള്ള പദ്ധത്തിയായിരുന്നു. എന്തായാലും പിൽക്കാലത്ത് അറബ് നാടുകളിൽ വളർന്നുവന്നുകൊണ്ടിരുന്ന മതേതര അറബ് ദേശീയതയെയും സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധ സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും എതിർക്കാനും അവിടെ സ്വാധീനം നിലനിർത്താനുമുള്ള ഉപകരണമായി മാറുകയായിരുന്നു ഇസ്രായേൽ, ആദ്യം ബ്രിട്ടീഷ് പിന്നെ അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വശക്തികൾക്ക്.

5. ഇസ്രായേൽ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ട് പലസ്തീനും സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയില്ല?

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പലസ്തീനെ മൂന്നായി വിഭജിക്കാനുള്ള ഒരു പദ്ധതിയാണുണ്ടായത്. ഒരു ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രവും ഒരു പലസ്തീൻ രാഷ്ട്രവും പിന്നെ രണ്ടുകൂട്ടർക്കും നിയന്ത്രണമുള്ള ജെറുസലേമും സൃഷ്ടിക്കുക. സിയോണിസ്റ്റുകൾ അടങ്ങുന്ന ജൂത ഏജൻസി ഇതിനെ അംഗീകരിച്ചു. എന്നാൽ അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങളും പലസ്തീനിലെ അറബികളും ഇത് എതിർത്തു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് അവിടെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.

 6. എന്തുകൊണ്ടാണ് അറബികൾ ഇതിനെ എതിർത്തത്?

 ജനങ്ങൾക്കുള്ള സ്വയംനിർണയാവകാശത്തിന് എതിരെ ആയത് കൊണ്ടും മേൽപ്പറഞ്ഞ ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അതിർത്തിക്കുള്ളിൽ 45% ജനങ്ങൾ അറബികൾ ആയിരുന്നതും കൊണ്ടും. സിയോണിസ്റ്റുകളുടെ സമ്മർദ്ദമുണ്ടായിട്ടും അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് പുറമെ ഇന്ത്യ അടക്കം മറ്റുചില രാഷ്ട്രങ്ങളും ഈ പദ്ധതിയെ എതിർത്തിരുന്നു.

 7. അതിന് ശേഷം എന്തുണ്ടായി?

 ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം 1948ൽ അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടു മുൻപ് ഇസ്രായേൽ എന്ന സ്വതന്ത്രരാഷ്ട്രത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം നടന്നു. പലസ്തീനിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലേക്ക് ചുറ്റുമുള്ള അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങൾ പങ്കുചേർന്നു. യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പദ്ധതിയിലെ അവരുടെ ഭൂമിയും പലസ്തീനിലെ അറബികൾക്കുള്ള ഭൂമിയുടെ 60% വും ഇസ്രായേൽ കീഴടക്കി. ഏഴരലക്ഷത്തില്പരം പലസ്തീൻകാർ അഭയാർത്ഥികളാക്കപ്പെട്ടു. പലസ്തീനിലെ അറബ് വംശജർക്കവകാശപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളായ വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് ജോർദാനിന്റെ കീഴിലും ഗാസ ഈജിപ്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലും ആയി. പിന്നീട് 1967ലെ യുദ്ധത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ഈ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളും കീഴടക്കി. ഇതു വഴി വീണ്ടും നാലു ലക്ഷത്തില്പരം പലസ്തീൻകാർ അഭയാർത്ഥികളായി. എന്നാൽ, അതിനു ശേഷവും ഇസ്രായേൽ ഇവിടെയും പലസ്തീൻകാർ താമസിക്കുന്ന മറ്റിടങ്ങളിലും സെറ്റിൽമെന്റുകൾ പണിതുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇസ്രായേൽ സൈന്യം 2005ൽ ഗാസയിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയെങ്കിലും ഗാസ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ഉപരോധത്തിൽ ആണ്. ഗാസയുടെ വ്യോമാതിർത്തിയും കടൽത്തീരവും ഇസ്രായേലിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആണ്. വെള്ളം, വൈദ്യുതി, ടെലികമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ ഒക്കെ ഇസ്രായേലിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഗാസയെ ഒരു തുറന്ന ജയിലായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലും ഗാസയിലും അല്ലാത്ത ഇസ്രായേലിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള അറബ് മുസ്ലിം-ക്രിസ്തുമത വിശ്വാസികൾ അവിടെ പൂർണ ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത രണ്ടാംകിട പൗരന്മാരാണ്. ഒരേ കുറ്റത്തിന് പലസ്തീൻകാർക്കും ഇസ്രായേലിലെ കുയ്യേറ്റജനതയ്ക്കുമുള്ള ശിക്ഷയടക്കം വ്യത്യസ്തമാണ്.

 8. ഇതിന് ഇതുവരെ പരിഹാരം എന്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടായില്ല?

 പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാൻ എത്രയോ ശ്രമങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇസ്രായേൽ അധിനിവേശം അവസാനിപ്പിക്കാനും അവരുടെ സെറ്റിൽമെന്റുകളുടെ നിർമാണം നിർത്തിവെക്കാനും തയ്യാറല്ല. സാമ്രാജ്യത്വശക്തികളുടെ പിന്തുണയുള്ളതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേലിന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രമേയങ്ങളും മറ്റ് അന്താരാഷ്ട്രനിയമങ്ങളും യഥേഷ്ടം ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് അധിനിവേശം തുടരാൻ സാധിക്കുന്നു എന്നതാണ് വസ്തുത. ഇസ്രായേലിനെതിരെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ സെക്യൂരിറ്റി കൗൺസിലിൽ പ്രമേയം വന്നാൽ അമേരിക്കയുടെ വീറ്റോ അധികാരത്തിന്റെ സംരക്ഷണവുമുണ്ട്.

9. ഇപ്പോളുണ്ടായ പുതിയ പ്രശ്നം എന്താണ്?

ഈസ്റ്റ് ജെറുസലേമിലെ അധിനിവേശത്തിന്റെ ഭാഗമായി അവിടത്തെ ഷെയ്ഖ് ജാറ എന്ന സ്ഥലത്തു പതിറ്റാണ്ടുകളായി താമസിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളെ ഒഴിപ്പിക്കാനായി ഈയിടെ അവിടത്തെ കോടതി ഉത്തരവിടുകയുണ്ടായി. ഈ ഭൂമി പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഒരു ജൂത സംഘടന വിലകൊടുത്ത് വാങ്ങിയിരുന്നെന്നും അത് കൊണ്ട് ഇവിടെ ജൂതന്മാർക്ക് സെറ്റിൽമെന്റ് പണിയാൻ അവകാശം ഉണ്ടെന്നുമാണ് വാദം. എന്നാൽ അവിടെ ഉള്ള പലസ്തീൻകാർ ഇത് നുണയാണെന്ന് അവരുടെ പക്കലുള്ള ഓട്ടോമൻ പ്രമാണം കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ഈ കുടിയൊഴിപ്പിക്കലിനെതിരെ അവിടെ പ്രതിഷേധം ഉയർന്നു.

ഇതിനെ തുടർന്ന് എല്ലാ വർഷവും തീവ്രവലതുപക്ഷ ജൂതന്മാർ 1967ലെ വിജയം അനുസ്മരിക്കുന്ന ജെറുസലേം റാലിക്കെതിരെ അടുത്തുള്ള അൽ അഖ്‌സ പള്ളിയിൽ നിന്ന് അക്രമം വരാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടും ഇസ്രായേൽ സൈന്യം അൽ അഖ്സ പള്ളി ആക്രമിച്ചു. പള്ളിക്കുള്ളിൽ റംസാൻ മാസത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ വന്നവർക്കെതിരെ സ്റ്റൺ ഗ്രെനേഡുകളും കണ്ണീർ വാതകവും ഉപയോഗിച്ചു. കുറേ പേരെ അറസ്റ്റു ചെയ്തു. ഇസ്രായേലിൽ ഇപ്പോളുടലെടുത്ത സവിശേഷ രാഷ്ട്രീയസാഹചര്യവും ഇപ്പോഴത്തെ അൽ-അഖ്സ പള്ളിയാക്രമണത്തിന് ആക്കം കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഇസ്രായേൽ പ്രധാനമന്ത്രിയും തീവ്ര വലതുപക്ഷക്കാരനുമായ ബെന്യാമിൻ നെതന്യാഹു പ്രതിപക്ഷം കൊണ്ടുവന്ന അഴിമതിയാരോപണങ്ങൾ മൂലം കടുത്ത രാഷ്ട്രീയപ്രതിസന്ധി നേരിടുകയാണ്. അതിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യം കൂടി അൽ അഖ്സ പള്ളിയാക്രമണത്തിനു പിന്നിലുണ്ട്.

അൽ അഖ്സ ആക്രമണത്തെ തുടർന്ന് അവിടെ നിന്നും സൈന്യത്തെ പിൻവലിക്കാൻ ഇസ്രായേലിന് ഹമാസ് അന്ത്യശാസനം നൽകി. ഇതിനു വിസമ്മതിച്ച ഇസ്രയേലിനെതിരെ അവർ റോക്കേറ്റാക്രമണം തുടങ്ങി. തിരിച്ച് ഇസ്രായേൽ ഹമാസിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഗാസക്കെതിരെ വ്യോമാക്രമണവും അഴിച്ചുവിട്ടു. തുടക്കത്തിൽ തന്നെ വ്യോമാക്രമണം നിർത്തുകയും ജറുസലേമിലെ സൈന്യത്തിനെ തിരിച്ചുവിളിക്കുകയും ചെയ്‌താൽ വെടിനിർത്തലിന് സന്നദ്ധത ഹമാസ് പ്രഖ്യാപിച്ചെങ്കിലും ഇസ്രായേൽ അത് നിരസിച്ചു.

ഇതിനു പുറമെ വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലും ഇസ്രായേലിന്റെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിലുമുള്ള പലസ്തീൻകാർ പ്രതിഷേധിക്കാനിറങ്ങിയപ്പോൾ ഇസ്രായേൽ പൊലീസും ആയുധം കൈവശം വെച്ചിറങ്ങിയ കയ്യേറ്റക്കാരും അവർക്ക് നേരെ ആക്രമണം തുടങ്ങി.

ആക്രമണങ്ങളിൽ പരിക്കേറ്റ പലസ്തീൻകാരെ സഹായിക്കാൻ വരുന്നവരെയും ഇസ്രായേൽ പൊലീസ് തടയുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ലെബനൻ, സിറിയ, ജോർദാൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും ജനങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ അതിർത്തിയിലോട്ട് പലസ്തീനുമായി ഐക്യദാർഢ്യവുമായി എത്തുന്നുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസമായി ഇതിന്റെയൊക്കെ ഫലമായി ഇരുന്നൂറിലധികം പലസ്തീൻകാർ മരണമടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ അൻപത്തിയഞ്ചു പേരും കുട്ടികളാണ്. പത്ത് ഇസ്രായേലികളും (അതിൽ ഒരു കുട്ടിയും) മരിച്ചിട്ടുണ്ട്. റബ്ബർ ബുള്ളെറ്റുകൾ കൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെട്ട ആയിരക്കണക്കിന് പലസ്തീൻ യുവാക്കൾക്ക് പരിക്കേറ്റിട്ടും ഉണ്ട്.

10. അപ്പോൾ ഹമാസിന്റെ റോക്കറ്റുകൾ അല്ലെ പ്രശ്നം? അവർ ചെയ്യുന്നത് വയലൻസ് അല്ലെ? അവർ ഭീകരവാദികൾ അല്ലെ?

നാശനഷ്ടം സംഭവിക്കുന്നതും പൗരന്മാർ മരണമടയുന്നതും തികച്ചും നിർഭാഗ്യകരമാണ്. എന്നാലും ഇവിടെ ഹമാസ് പലസ്തീൻ ജനതയുടെ വിമോചനത്തിന് വേണ്ടി പോരാടുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനം ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. ഇസ്രായേൽ എന്ന ആണവശക്തിയുടെ അധിനിവേശത്തിനെതിരെ ചെറുത്തുനിൽക്കാൻ അവരുടെ പക്കൽ കുറച്ച് റോക്കറ്റുകൾ മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. ഈ റോക്കറ്റുകളാകട്ടെ ഒട്ടുമിക്കതും ഇസ്രായേലിന്റെ മിസൈൽ പ്രതിരോധസംവിധാനമായ അയേൺ ഡോം (Iron Dome) പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇസ്രായേൽ ജനതയുടെ എഴുപതു ശതമാനത്തിലധികം പേരും ബോംബ് ഷെൽട്ടറുകളിൽ ആണെന്നാണ് കണക്ക്. പലസ്തീൻകാർക്ക് അങ്ങിനെയുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല.

ഹമാസിന്റെ റോക്കറ്റ് ആക്രമണത്തിന്റെ കഴിവ് വളരെയധികം വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ളത് ശരിയാണ്. പക്ഷെ ആദ്യമായി ഗാസയിൽ നിന്ന് 2002ൽ റോക്കറ്റ് വിട്ടതിന് ശേഷം ഇന്നേവരെ അതുവഴി മരിച്ചത് മുപ്പത്തില്പരം ഇസ്രായേലികളാണ്. ഗാസ നേരിടുന്ന വ്യോമാക്രമണത്തിൽ ഓരോ ദിവസവും ഇതിലും കൂടുതൽ പലസ്തീൻകാരാണ് മരിക്കുന്നത്. മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളാണ് 2008ന് ശേഷം മാത്രം അവർക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത്. 2014ലെ യുദ്ധത്തിൽ മാത്രം 2300ല്പരം പലസ്തീൻകാർ ആണ് മരണമടഞ്ഞത്. യുദ്ധങ്ങളിലല്ലാതെയുള്ള മറ്റു സംഘർഷങ്ങളിൽ മരിക്കുന്നത് വേറെയും. ഹമാസിന്റെ തന്നെ കുറെ മേധാവികളെ ഇസ്രായേൽ വെടിനിർത്തൽ നിലനിൽക്കെ ആക്രമിച്ച് വധിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

പതിറ്റാണ്ടുകളായി അധിനിവേശം നേരിടുന്ന, അടിച്ചമർത്തൽ അനുഭവിക്കുന്ന, ജനതയോട് നിങ്ങളുടെ വിമോചനം അക്രമരഹിതമായി നേടണം എന്ന് പറയുന്നത് ഉചിതമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും അധിനിവേശശക്തി ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചക്കും തയ്യാറാവാതിരിക്കുമ്പോൾ. അവർക്ക് സാമ്രാജ്യത്വശക്തികളുടെ സമ്പൂർണപിന്തുണയുള്ളപ്പോൾ. ഹമാസിനെ മാത്രമല്ല, മുൻപ് ഫത്താ (Fatah), PFLP എന്നിവരടങ്ങുന്ന PLOയെയും (Palestine Liberation Organisation) ഒക്കെ ഇസ്രായേൽ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഭീകരവാദികൾ ആയിട്ടാണ്. എന്തായാലും ഇസ്രയേലും അമേരിക്കയും ഒക്കെ ഹമാസിനെ ഭീകരസംഘടനയായി കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ അവരെ അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കണം എന്നുള്ള അമേരിക്കയുടെ പ്രമേയം ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തോടെ പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു.

11. ഹമാസ് എങ്ങിനെയാണുണ്ടായത്?

ഈജിപ്ത്തിലെ സുന്നി ഇസ്ലാമിസ്റ്റ് സംഘടനയായ മുസ്ലിം ബ്രദർഹുഡിന്റെ ഒരു വിങ്ങായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചാരിറ്റിയായാണ് ഹമാസിന്റെ തുടക്കം. PLOയുടെ ജനപ്രിയമായ മതനിരപേക്ഷ അറബ് ദേശീയവാദത്തിൽ നിന്ന് പലസ്തീൻ ജനതയെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഇസ്രായേൽ ഹമാസിനെ അക്കാലത്ത് അംഗീകരിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പള്ളികൾ പണിയുന്നതിലും മത-സംസ്കാരവിഷയങ്ങളിലും സാമൂഹ്യസേവനത്തിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്ന ഇവർ 1987ൽ ഒന്നാം ഇന്തിഫാദ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബഹുജനകലാപം പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടപ്പോൾ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇപ്പോൾ ഇസ്രയേലിനെ എതിർക്കുന്ന പലസ്തീനിലെ പ്രധാനശക്തിയെന്ന എന്ന നിലക്ക് അവർക്ക് ജനപിന്തുണയുണ്ട്. 2006ലെ അന്താരാഷ്ട്ര നിരീക്ഷകർ അംഗീകരിച്ച പലസ്തീനിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവർ ഭൂരിപക്ഷം നേടുകയുണ്ടായി. പക്ഷെ ഇസ്രയേലും അമേരിക്കയും അത് അംഗീകരിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. ഇപ്പോൾ ഗാസ ഹമാസിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലും വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് ഫത്തായുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുമാണ്.

12. അപ്പോൾ ഹമാസ് ഇസ്ലാമിസ്റ്റുകൾ അല്ലെ? അപ്പോൾ നമുക്ക് പലസ്തീനിലെ റെസിസ്റ്റൻസ് എങ്ങനെ പിന്തുണക്കാനാവും?

അതെ. ഹമാസിനെ ഇസ്ലാമിസ്റ്റുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. അവർ അവരെ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ഇസ്ലാമിൿ റെസിസ്റ്റൻസ് മൂവ്മെന്റ് എന്നാണ്. അവരുടെ സ്ഥാപക ചാർട്ടറിൽ കടുത്ത ജൂത വിരുദ്ധത കാണാൻ സാധിക്കും. പക്ഷെ അവർ ജനാധിപത്യതെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ഭരണത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റുകയും ചെയ്തതോടെ അവരുടെ നിലപാടുകൾക്ക് കുറെ മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്. മുസ്ലിം ബ്രദർഹുഡുമായുള്ള ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ ചാർട്ടർ മാറ്റിയെഴുതി ജൂതവിരുദ്ധത എടുത്തുകളയുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മറ്റുചില സംഘടനകളെ പോലെ അവർ സ്ത്രീകളെ കൊണ്ട് നിർബന്ധിച്ചു തട്ടം ധരിപ്പിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തികളിൽ ഒന്നും ഏർപ്പെടുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും അവരെ ഒരിക്കലും ഒരു പുരോഗമനപ്രസ്ഥാനമായി കണക്കാക്കാൻ പറ്റില്ല. അവരുടെ സംഘടനക്കുള്ളിൽ തന്നെ സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തം സാമൂഹ്യസേവനത്തിലും വിദ്യാലയങ്ങളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു. അവരുടെ സാമൂഹ്യബോധം തികച്ചും യാഥാസ്ഥിതികമാണ്. മറ്റ് ഇസ്ലാമിസ്റ്റുകളെ പോലെ തന്നെ അവരുടെ വർഗാടിസ്ഥാനം പെറ്റി ബൂർഷ്വാസികളാണ്.

13. എന്താണ് പരിഹാരം?

ഗാസയുടെ നേരെയുള്ള വ്യമോക്രമണവും ഉപരോധവും ഉടനടി നിർത്തണം. നിയമവിരുദ്ധമായ ഇസ്രായേലിന്റെ അധിനിവേശം അവസാനിപ്പിക്കണം. പുതുതായി നിർമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സെറ്റില്മെന്റുകൾ തകർക്കണം. ഇസ്രായേലിലെ രാഷ്ട്രീയ തടവുകാരെ വിട്ടയക്കണം. ലെബനൻ, സിറിയ, ജോർദാൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ അഭയാർത്ഥി കാമ്പുകളിൽ താമസിക്കുന്ന അറുപതു ലക്ഷത്തോളം വരുന്ന പലസ്തീൻ അഭയാർത്ഥികളെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരണം.

പലസ്തീൻ ജനതയുടെ ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങൾ ഉറപ്പ് വരുത്താൻ പൊതുവെ ഏകരാഷ്ട്ര അല്ലെങ്കിൽ ദ്വിരാഷ്ട്രപരിഹാരമാണ് മുന്നോട്ട് വെക്കപ്പെടാറുള്ളത്. ദ്വിരാഷ്ട്രപരിഹാരം എന്നു പറഞ്ഞാൽ 1947ലെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ വിഭജനപദ്ധതി അല്ലെങ്കിൽ 1967ന് മുന്നേയുള്ള അതിർത്തി കണക്കാക്കി രണ്ടു വ്യത്യസ്തരാജ്യങ്ങൾ. ജെറുസലേം രണ്ടുപേരും കൂടി നിയന്ത്രിക്കുന്നതാവാം. ഏകരാഷ്ട്രം എന്നു വെച്ചാൽ 1948ന് മുന്നെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനടിയിലുണ്ടായിരുന്ന പലസ്തീൻ മാൻഡേറ്റ് പോലെ ഒരു രാജ്യം. അവിടെ ജൂതന്മാർക്കും അറബികൾക്കും തുല്യപരിരക്ഷണയും ജനാധിപത്യാവകാശങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇതാണ് PFLP പോലുള്ള പുരോഗമനപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന പരിഹാരമാർഗം.

14. ഏകരാഷ്ട്രം അപ്രായോഗികമല്ലേ? വിവേചനം ഉണ്ടാവാൻ സാധ്യതയില്ലേ ? ഇത്രയും വ്യത്യാസങ്ങളുള്ള രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ഒരുമിച്ച് താമസിക്കുക?

ഏകരാഷ്ട്ര പരിഹാരത്തിന് നമുക്ക് മുന്നിൽ ചരിത്രപരമായ ഒരു മാതൃകയുണ്ട്‌ - ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക. അധിനിവേശത്തിനടിയിലുണ്ടായിരുന്ന, ഇസ്രായേലിനെപോലെ അപ്പാർതീഡ് സ്റ്റേറ്റ് ആയിരുന്നു ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക. ഇപ്പോൾ അവിടം എല്ലാവർക്കും തുല്യാവകാശങ്ങളുള്ള ഒരു രാജ്യമാണ്. ഒരു വിരോധവും എന്നെന്നേക്കും നിലനിൽക്കുമെന്ന് വിചാരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. സാമ്രാജ്യത്വശക്തികളും സിയോണിസ്റ്റുകളും ആണ് നിലവിലുള്ള വിവേചനത്തിന് കാരണം. എന്തായാലും ഇത് ഇസ്രായേൽ-പലസ്തീൻ ജനത ഒരുമിച്ചെടുക്കേണ്ട തീരുമാനമാണ്. ഏകരാഷ്ട്രമായാലും ദ്വിരാഷ്ട്രമായാലും പലസ്തീൻകാരുടെ സ്വയംനിർണയാവകാശം ഉറപ്പ് വരുത്തേണ്ടതുണ്ട്.

15. ഇതിനു വേണ്ടി നമുക്ക് എന്തു ചെയ്യാൻ സാധിക്കും?

പലസ്തീൻ ജനതയുടെ പോരാട്ടത്തിനോട് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കണം. ഈ വിഷയത്തെ പറ്റി വസ്തുനിഷ്ഠമായ പൊതു അവബോധം സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയണം. വസ്തുതകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന വാർത്തകളെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും വേണം.

അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കക്ക് എതിരെ ഉണ്ടായിരുന്നത് പോലെയൊരു സമ്മർദ്ദം ഇസ്രായേലിന്റെ മേൽ ചെലുത്തുന്നതിനു പങ്കുചേരണം. സാമ്രാജ്യത്വശക്തികളുടെ മനസ്സുമാറാൻ കാത്തിരിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് ഇതിനായി BDS (Boycott, Divestment and Sanctions) പോലെ ഇസ്രയേലിനെ ബഹിഷ്കരിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങളുണ്ട്. ഇസ്രായേലിന്റെ യുദ്ധോപകരണങ്ങൾ ഏറ്റവും അധികം വാങ്ങുന്ന രാജ്യം ഇന്ത്യയാണ്. കശ്മീർ തൊട്ട് തൂത്തുക്കുടി വരെയുള്ള പൊലീസ് സേനകൾ ഇസ്രായേലിന്റെ പരിശീലനം ഏറ്റുവാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇതൊക്കെ അവസാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കണം. ആവശ്യം വന്നാൽ കായിക-സാംസ്കാരികമേഖലകളിൽ ഒക്കെ തന്നെ ഇസ്രയെലിനെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം.

ഇതൊക്കെ ഒറ്റയടിക്ക് ചെയ്യണം എന്നല്ല. ബിസിനസ്സുകൾക്കും സർക്കാറുകൾക്കും പലപ്പോഴും ആവശ്യമുള്ള പല ഉപകരണങ്ങളും സാങ്കേതികവിദ്യകളും നൽകുന്നത് ഇസ്രായേൽ ആവാം. ഈ ആശ്രയം കുറക്കാനും മറ്റ് ഉറവിടങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും സഹായം കൊടുക്കേണ്ടി വരും.

ഒരു വിവേചനവും അധിനിവേശവും അടിച്ചമർത്തലും എന്നെന്നേക്കും നിലനിൽക്കില്ല എന്ന് ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. പലസ്തീൻ ജനതയുടെ വിമോചനം നമ്മളെല്ലാവരുടെയും വിമോചനത്തിന്റെ അനിവാര്യഘടകമാണ്. അതിനുവേണ്ടി ഒരുമിച്ചുനിൽക്കാം.

അധിക വായനയ്ക്ക്

പലസ്‌തീൻ കോളനിവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എങ്ങനെ? 

പലസ്‌തീൻ കോളനിവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത് എങ്ങനെ?

പ്രശസ്‌ത പത്രപ്രവർത്തകയായ ആബി മാർട്ടിന്റെ Empire Files എന്ന പരിപാടിയുടെ ഭാഗമായി ലാറ്റിനമേരിക്കൻ ദൃശ്യമാധ്യമമായ ടെലെസൂർ (teleSUR) 2016 സെപ്റ്റംബറിൽ റിലീസ് ചെയ്‌ത “How Palestine became colonized” എന്ന ഡോക്യുമെന്ററിയുടെ ലിഖിത രൂപമാണിത്.

വിവർത്തനം: ലക്ഷ്മി ദിനചന്ദ്രൻ.

പലസ്തീന്റെ ചുരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതിർത്തികൾ കാണിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ ഭൂപടം (ചിത്രങ്ങൾ 1, 2, 3) നിങ്ങളിൽ പലരും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും. എന്നാൽ ഇത്ര നാടകീയമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നതെങ്ങനെ എന്ന് വളരെക്കുറച്ചുപേർക്കു മാത്രമേ വിശദമായി അറിയൂ. ഈ മാറ്റങ്ങൾക്കു പിന്നിലെ കഥകളോരോന്നും ചരിത്രത്തിലെ ഈ കടംകഥയിൽ പ്രധാനമാണ്.

ചിത്രം 1

ചിത്രം 2

ചിത്രം 3

ഓട്ടമൻ സാമ്രാജ്യത്തിനു കീഴിലെ പലസ്‌തീൻ

ജോർദാൻ നദി മുതൽ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽ വരെ പലസ്തീന്റെ ആദ്യകാലത്തെ അതിർത്തികൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു എന്ന് ആദ്യമേ പരിശോധിക്കാം. ആധുനിക മദ്ധ്യപൂർവേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ ഒരുകാലത്ത് ഓട്ടമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധീനതയിലായിരുന്നു. ഓട്ടമൻ പലസ്തീനിൽ താമസിച്ചിരുന്ന അഞ്ചുലക്ഷത്തോളം ആളുകളിൽ 75 ശതമാനം മുസ്ലീങ്ങളും 20 ശതമാനം ക്രിസ്ത്യാനികളും 5 ശതമാനം യഹൂദരുമായിരുന്നു. 100 ശതമാനവും അറബികളും.

അറബ് കലയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും വിളയിടങ്ങളായിരുന്ന അവിടുത്തെ നഗരങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ജറൂസലെം, മധ്യപൂർവപ്രദേശത്തെ ബുദ്ധിജീവികളുടെ സംഗമസ്ഥാനമായിരുന്നു. പലസ്തീന് അതിർത്തികൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പേ തന്നെ, അതിന് ഒരു ദേശീയതയുടെ സവിശേഷതകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ഭൂമിയിൽ വേരാഴ്‌ത്തിനിൽക്കുന്ന അതിന്റെ സാംസ്കാരിക സ്വത്വം തന്നെ വ്യത്യസ്തമാണ്.

എന്നാൽ പലസ്തീനുവേണ്ടിയുള്ള പദ്ധതികൾ ലോകത്തിന്റെ മറ്റു പല ഭാഗങ്ങളിലും തയ്യാറായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. 1800-കളുടെ അവസാനത്തിൽ അതിനെ ഒരു കോളനിയാക്കാനായിരുന്നു ശ്രമം നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്.

സയണിസം (Zionism)

യുഎസ്, യൂറോപ്പ്, റഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ യഹൂദ വിരോധം അപകടകരമായി വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ശക്തിയായിരുന്നു. യഹൂദരുടെ ആൾക്കൂട്ടക്കൊല പതിവ് സംഭവങ്ങളായിരുന്നു. ഭീകരതയുടെ ഈ കാലാവസ്ഥയിലാണ് സയണിസം അഥവാ ലോകത്തെവിടെയെങ്കിലും ഒരു യഹൂദരാഷ്‌ട്രം സ്ഥാപിക്കണം എന്ന ആശയം വളർന്നുവന്നത്. സയണിസം ഉണ്ടായപ്പോൾ മുതൽ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതി വരെ സയണിസ്റ്റുകൾ യഹൂദരിലെ വളരെ ചെറിയ ഒരു ന്യൂനപക്ഷമായി തുടർന്നു. മതവിശ്വാസികളും മതേതരവാദികളുമെല്ലാം അടങ്ങുന്ന യഹൂദജനത ഈ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തെ നിരാകരിച്ചു. യഹൂദ വിരോധം വലിയ അപകടമാണെന്ന് സമ്മതിക്കുമ്പോഴും മറ്റൊരു ജനതയുടെ ദേശത്തേക്ക് കൂട്ടത്തോടെ പുറപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ സ്വന്തം രാജ്യങ്ങളിൽ യഹൂദവിരോധത്തെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടി സംഘടിക്കുകയാണ് ആവശ്യം എന്നതായിരുന്നു പൊതുവിൽ അവർ ചിന്തിച്ചിരുന്നത്.

യൂറോപ്പിൽ നിന്ന് മുഴുവൻ യഹൂദജനതയും വിട്ടുപോകുന്നത് ഫലത്തിൽ എതിരാളികളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണെന്ന് പലരും വാദിച്ചു. എന്നാൽ എത്ര പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും സയണിസം അതിന്റെ പ്രഖ്യാപിത പിതാവ് തിയൊഡോർ ഹെർട്സ്‌ലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തീവ്രമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമായി മാറി. ഓസ്ട്രിയക്കാരനായ ഒരു നിരീശ്വരവാദിയായിരുന്നു തിയൊഡോർ ഹെർട്സ്‌ൽ.

തങ്ങളുടെ രാജ്യമാക്കാൻ ആദ്യം അർജന്റീനയെയും ഉഗാണ്ടയെയും കണക്കിലെടുത്തെങ്കിലും, ഒടുവിൽ സയണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം തങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റാനായി കണ്ടെത്തിയത് അവർ “വിശാല ഇസ്രായേൽ” എന്നു പേർ വിളിച്ച പ്രദേശത്തെയാണ്. അതിൽ പലസ്‌തീനിന്റെ മുഴുവൻ പ്രദേശവും, പുറമേ ഇന്നത്തെ ലെബനൻ, ജോർദാൻ, സിറിയ, ഇറാഖ്, ഈജിപ്‌ത് എന്നിവയുടെ ഭാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. യേശുവിന്റെ ജനനത്തിന് 600 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള പഴയ നിയമത്തിലെ പുരാതനരാജ്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു ഈ പ്രദേശത്തിനുമേലുള്ള അവകാശം അവർ ഉന്നയിച്ചത്.

ഹെർട്സ്‌ൽ മുഴുവൻ സമയവും ഉലകംചുറ്റി തന്റെ പദ്ധതിയോട് സഹകരിക്കാനിടയുള്ള അധികാരികളെ സ്വാധീനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി സയണിസ്റ്റുകൾക്ക് ആവശ്യം കുടിയേറ്റത്തിനുള്ള പണവും ആത്യന്തികമായി, ആഗോളശക്തികളുടെ അംഗീകാരവുമായിരുന്നു.

ജർമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന ബെയ്ഡനിലെ പ്രഭുവിന് ഹെർട്സ്‌ൽ കത്തെഴുതി, "ഞങ്ങളുടെ ചരിത്രപരമായ പിതൃരാജ്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങുക എന്നത് ദൈവഹിതമാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പാശ്ചാത്യ നാഗരികതയുടെ പ്രതിനിധികളായി പോകാനും, പകർച്ചവ്യാധികൾ നിറഞ്ഞ ആ നശിച്ച കിഴക്കൻ നാട്ടിൽ വൃത്തിയും വെടിപ്പും ആചാരമര്യാദകളും ഉണ്ടാക്കാനുമാണ്."

ആദ്യകാല സയണിസ്റ്റുകൾ, പലസ്തീനെ "കാടത്തത്തിനെതിരെ ഒരു മുന്നണിപ്പട" (എന്നുവച്ചാൽ ഫലത്തിൽ പാശ്ചാത്യ സൈനികശക്തിക്ക് ഒരു പിണിയാൾ) ആക്കുമെന്നും, "പരിഷ്കൃതജനതയ്‌ക്ക് രാജപാതകൾ" അഥവാ യൂറോപ്യൻ കോടീശ്വരന്മാർക്ക് വ്യാപാരത്തിനുള്ള അവസരങ്ങൾ ഒരുക്കും എന്നുമായിരുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നത്.

ഇസ്രായേലിന്റെ സൃഷ്ടിക്കുള്ള മുദ്രാവാക്യം, "ഭൂമിയില്ലാത്ത ഒരു ജനതയ്ക്ക്, ജനങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു ദേശം" എന്നതായിരുന്നു.

സയണിസ്റ്റ് അധിനിവേശത്തിനു മുമ്പ് പലസ്തീനിൽ ഒരു ജനതയില്ലായിരുന്നു എന്ന വാദമായിരുന്നു അവരുടെ നയങ്ങളുടെ അടിത്തറ. സത്യത്തിൽ അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നവരെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും നല്ല ധാരണയുണ്ടായിരുന്നു.

മറ്റൊരു പ്രമുഖ സയണിസ്റ്റായ ഇസ്രായേൽ സാങ്‌വില്ലിന്റെ വാക്കുകളിൽ, "പലസ്തീനിൽ അറബികൾ താമസിക്കുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ, അവർ അവിടം താറുമാറാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നുവേണം പറയാൻ."

കുടിയൊഴിപ്പിക്കൽ

അതിന്റെ തുടക്കംമുതൽ തന്നെ, രാഷ്ട്രീയ സയണിസം എന്നാൽ കോളനിവൽക്കരണത്തിനും അധിനിവേശത്തിനുമുള്ള പദ്ധതി മാത്രമായിരുന്നില്ല, സ്വദേശികളെ അവിടെനിന്നും പുറത്താക്കാൻ കൂടി ഉള്ളതായിരുന്നു.

ചരിത്രപരമായ പലസ്തീനിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് ഒരു തരം അർദ്ധ ഭൂപ്രഭുത്വമാണ് (semi-feudalism). സിറിയയിലെയും ജോർദാനിലെയും കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന നഗരങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന ധനികരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഭൂമിയിൽ കൃഷി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്ന കർഷകരുടെ നാട്.

ഈ ഭൂമിയാണ് സയണിസ്റ്റ് കുടിയേറ്റക്കാർ 1882 മുതൽ വാങ്ങിക്കൂട്ടാൻ ആരംഭിച്ചത്. സ്വദേശികളെ കുടിയിറക്കി അവർ ആദ്യത്തെ താവളങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച് തുടങ്ങി. യഹൂദരും, മുസ്ലിങ്ങളും, ക്രിസ്ത്യാനികളും സാമാന്യം സൗഹാർദ്ദത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ നാട്ടിൽ ഇത് പെട്ടെന്ന് സംഘർഷത്തിന് വഴിവച്ചു.

തുടക്കത്തിൽ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങിയ സയണിസ്റ്റ് പദ്ധതിയ്ക്ക് ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തോടെ ഒരു പുതിയ അവസരം ലഭിച്ചു. ഹെർട്സ്‌ലും യുദ്ധത്തിൽ വിജയികളായ അയാളുടെ കൂട്ടുകാരും തോറ്റവരുടെ കോളനികൾ - പലസ്തീനടക്കം - പങ്കിട്ടെടുത്തു.

ബ്രിട്ടനിലും ഫ്രാൻസിലും റഷ്യയിലുമുള്ള പ്രഭുക്കന്മാർ രഹസ്യമായി മധ്യപൂർവദേശം പങ്കിട്ടെടുക്കുകയായിരുന്നു. കുപ്രസിദ്ധമായ സൈക്സ്-പിക്കോ ഉടമ്പടിയിലൂടെ അക്കാലത്താണ് ജോർദാൻ, ലെബനൻ, സിറിയ എന്നീ രാജ്യങ്ങളും, ഒപ്പം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ പലസ്തീനും നിലവിൽ വരുന്നത്.

മറ്റൊരു സാമ്രാജ്യം കൂടി തങ്ങൾക്കുമേൽ അധികാരം സ്‌ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെ ജറുസലേമിൽ വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾ അരങ്ങേറി.

ഓട്ടമൻ പലസ്തീൻ ബ്രിട്ടീഷ് അധീന പലസ്തീൻ ആയത് സയണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയൊരു മുന്നേറ്റമായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ സംഘം ബ്രിട്ടീഷ് പ്രഭുക്കന്മാർ വെറും ചില വിരലനക്കങ്ങൾ വഴി സയണിസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകി. [അതായിരുന്നു യഹൂദജനതയ്‌ക്ക് പലസ്തീനിൽ സ്വന്തമായി രാജ്യം സ്ഥാപിക്കാൻ ബ്രിട്ടൻ പിന്തുണ നൽകുമെന്നു പറയുന്ന 1917-ലെ ബാൽഫോർ പ്രഖ്യാപനം.]

ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ സഹായത്തോടെ ഈ കയ്യേറ്റക്കാർക്ക് കൂടുതൽ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കാനും സ്വദേശികളെ കുടിയിറക്കാനും സാധിച്ചു. എങ്കിലും തദ്ദേശീയരായ അറബികളില്ലാതെ, “വിശാല ഇസ്രായേൽ” മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഒരു സ്വദേശം എന്ന സയണിസ്റ്റ് സ്വപ്നം അവരെ  അപ്പോഴും മുന്നോട്ട് നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

"യഹൂദരല്ലാത്ത എല്ലാവരും നാടുകടത്തപ്പെടുന്നതിനെയാണ് സയണിസ്റ്റുകൾ ഉറ്റുനോക്കുന്നത്" എന്നാണ് 1919 -ൽ ഒരു അമേരിക്കൻ പ്രതിനിധി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്.

അപ്പോഴേയ്ക്കും അവിടുത്തെ ജനസംഖ്യയുടെ പത്തുശതമാനം കുടിയേറ്റക്കാരായ യഹൂദരായിരുന്നു. പാശ്ചാത്യലോകത്തെ പണച്ചാക്കുകളുടെ സംഭാവനകളിലൂടെ ഈ എണ്ണം കൂടിക്കൊണ്ടുമിരുന്നു. ഇത് മൂലം ഒരു അഭയാർത്ഥിപ്രശ്നം തന്നെ ആ പ്രദേശത്തു സംജാതമായി.

സിറിയയിൽ 1929-ൽ പലസ്തീനിയൻ അഭയാർത്ഥികൾ നടത്തിയ ഒരു പ്രതിഷേധ പ്രകടനമാണ് ചിത്രം 4-ൽ കാണുന്നത്. അൻപതിനായിരം പേരാണ് അതിൽ പങ്കെടുത്തത്.

ചിത്രം 4

ലഭിച്ച പുതിയ പിന്തുണ ഉപയോഗിച്ച് ഈ കൊളോണിയൽ പദ്ധതി വളരെവേഗം വളർന്നു - കൂടുതൽ കൂടുതൽ സ്ഥലം ഫ്യൂഡൽ ഭൂവുടമകളുടെ കയ്യിൽനിന്നും വാങ്ങി ഓരോരോ പ്രദേശങ്ങൾ കയ്യടക്കി.

ഈ കയ്യേറ്റ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതാവും പിൽക്കാലത്ത് ഇസ്രയേലിന്റെ പ്രധാനമന്തിയുമായിത്തീർന്ന ഡേവിഡ് ബെൻ-ഗൂരിയോൺ ആ കാലഘട്ടത്തെപ്പറ്റി എഴുതി, "ഞങ്ങൾ ജോലി ചെയ്യുക മാത്രമായിരുന്നില്ല - ഞങ്ങൾ കീഴടക്കി, കീഴടക്കി, കീഴടക്കി മുന്നേറുകയായിരുന്നു. വിജയികളുടെ ഒരു പടയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ."

1920 മുതൽ 1939 വരെയുള്ള കാലത്ത് കയ്യേറ്റക്കാരുടെ ശതമാനം പത്തിൽനിന്നും മുപ്പതു ശതമാനത്തിലേയ്‌ക്ക് ഉയർന്നു. അവരുടെ ലക്ഷ്യമെന്താണ് എന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു ആശയക്കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ബെൻ-ഗൂരിയോൺ തന്നെ പറഞ്ഞത്, "നമ്മൾ അറബികളെ നാടുകടത്തി അവരുടെ സ്ഥാനം കയ്യടക്കണം" എന്നാണ്.

ചിത്രം 5 – ഡേവിഡ് ബെൻ‌-ഗൂരിയോൺ

ഈ കാലഘട്ടത്തിലുടനീളം തങ്ങളുടെ ദേശം കയ്യേറിയ വരത്തരുടെ നേരെ പലസ്തീൻകാർ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു. നഗരങ്ങളിൽ ഇവർ തമ്മിൽ നടന്ന പോരാട്ടങ്ങളിൽ രണ്ടുവശത്തും ഒട്ടനവധി പേർക്ക് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ സമാനതകളില്ലാത്ത മനുഷ്യക്കുരുതിയുടെ ഒരു യുഗമായിരുന്നു കാലം കാത്തുവച്ചിരുന്നത്.

കൂട്ടക്കുരുതികൾ

1936-ൽ പലസ്തീനികൾ ഒരു പൊതുപണിമുടക്ക് നടത്തി. നിരവധി നഗരങ്ങളിൽ പ്രക്ഷോഭം ആളിക്കത്തി. ആറുമാസക്കാലം സമരം ശക്തമായി തുടർന്നു. തുടക്കത്തിൽ സമാധാനപരമായിരുന്നെങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം സമരത്തോട് പ്രതികരിച്ചത് പട്ടാളഭരണം ഏർപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ്. പലസ്‌തിനിയൻ ഗ്രാമങ്ങൾ ആക്രമിക്കാനും കൊള്ളയടിക്കാനും ബ്രിട്ടീഷുകാർ തങ്ങളുടെ സൈനികരോടൊപ്പം സയണിസ്റ്റ് പോരാളികളെക്കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി. നിരവധി പലസ്‌തിനിയൻ വിമതരാണ് ആ കാലത്ത് കൊലചെയ്യപ്പെട്ടത്.

പണിമുടക്ക് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരെയുള്ള സായുധപോരാട്ടമായി വളർന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാരും അവരുടെ സയണിസ്റ്റ് കൂട്ടാളികളും സ്വീകരിച്ച തന്ത്രം, ആയിരക്കണക്കിന് പലസ്തീനിയൻ വീടുകൾ തകർക്കുക എന്നതായിരുന്നു. യാഫ്ഫ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ഒരൊറ്റ ദിവസംകൊണ്ട് അവർ പൊളിച്ചുകളഞ്ഞത് ഇരുന്നൂറിലേറെ വീടുകളാണ്.

1939 ആയപ്പോഴേയ്‌ക്കും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ കൈയ്യൂക്കു കൊണ്ട് ആ പോരാട്ടത്തെ അവർ ചോരയിൽ മുക്കിക്കൊന്നുകളഞ്ഞു. അയ്യായിരം പലസ്തീനികളെയാണ് കൊന്നുതള്ളിയത്. മറുവശത്ത് 300 കയ്യേറ്റക്കാരും 250 ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികരും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

രക്തരൂഷിതമായ ഈ അടിച്ചമർത്തലിലൂടെയാണ്, ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം ആയുധവും പരിശീലനവും കൊടുത്ത് ആയിരക്കണക്കിനു പേരെ ചേർത്ത ഒരു സയണിസ്റ്റ് സൈന്യം രൂപംകൊണ്ടത്.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ സൈന്യത്തിന് രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ അംഗീകാരമുള്ള ഹഗാന എന്ന ഔദ്യോഗികവിഭാഗമായിരുന്നു ആദ്യത്തേത്. രണ്ടാമത്തേത്, തീവ്രവാദികളായ സയണിസ്റ്റ് സായുധസംഘങ്ങൾ. അവയിൽ ഏറ്റവും വലുതായ ഇർഗുണിൽ ആയിരക്കണക്കിന് അംഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ലക്ഷണമൊത്ത ഭീകരവാദ സംഘടന എന്നുതന്നെ വിളിക്കാവുന്ന ഇർഗുണിന്റെ രീതികൾ, സാധാരണക്കാരായ പലസ്‌തീനികളെ തിരക്കേറിയ വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങളും മറ്റും ബോംബുവച്ച് തകർത്ത് കൊല്ലുക തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു.

വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം അവർ ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികരെത്തന്നെ ആക്രമിക്കുന്ന സ്ഥിതി വന്നു എന്നത് ചരിത്രം. അവരുടെ ഏറ്റവും കുപ്രസിദ്ധമായ ആക്രമണം, പതിനേഴു യഹൂദരടക്കം 91 പേരെ കൊന്നൊടുക്കിയ കിംഗ് ഡേവിഡ് ഹോട്ടൽ ബോംബ് സ്ഫോടനം ആയിരുന്നു.

ഇർഗുണിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയില്ലാത്ത രീതികൾക്ക് കയ്യേറ്റക്കാരുടെയിടയിൽ വലിയ പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവാണ്, നിരവധി കൂട്ടക്കൊലകൾക്ക് നേതൃത്വം കൊടുത്ത ഇർ‌ഗുൺ ഹെഡ് കമാൻഡർമാരിൽ ഒരാളായിരുന്ന മെനഹേം ബെഗിൻ പിന്നീട് ഇസ്രായേൽ പ്രധാനമന്ത്രി ആയത്.

ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റൈൻ അടക്കം നിരവധി പ്രമുഖരായ യഹൂദർ ചേർന്ന് ബെഗിന്റെ സംഘടനയെക്കുറിച്ച് ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിൽ ഒരു തുറന്ന കത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. ബെഗിന്റെ പ്രസ്ഥാനം "അതിന്റെ സംഘാടനത്തിലും, പ്രവർത്തനരീതിയിലും, രാഷ്ട്രീയതത്വങ്ങളിലും, ആശയപ്രചാരണ രീതികളിലും നാസി, ഫാഷിസ്റ് പാർട്ടികളോട് അടുത്ത സാദൃശ്യം കാണിക്കുന്നു" എന്നായിരുന്നു അവർ എഴുതിയത്.

ഹഗാനയും ഇർഗുണും ചേർന്ന് കോളനിവൽക്കരണം തുടരവേ, അവരുടെ ലക്‌ഷ്യം വ്യക്തമായിരുന്നു. ഇസ്രായേൽ ദേശം വീണ്ടെടുക്കാൻ മുന്നിട്ടിറങ്ങിയ Jewish National Fund-ന്റെ പ്രസിഡന്റായ യൊസേഫ് വൈറ്റ്സ് 1940-ൽ എഴുതി, “ഈ ദേശത്ത് രണ്ടു ജനതയ്‌ക്കും കൂടിയുള്ള സ്ഥലമില്ല... അറബികളെ ഇവിടെനിന്നും സമീപരാജ്യങ്ങളിലേയ്‌ക്ക് മാറ്റുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല... ഒരു ഗ്രാമത്തെയോ ഗോത്രത്തെയോ പോലും കുടിയൊഴിപ്പിക്കലിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കരുത്.

യഹൂദരാഷ്‌ട്രത്തിന്റെ പിറവി

നാസിസം എന്ന ക്യാൻസർ നടത്തിയ, ചരിത്രത്തിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത നരഹത്യയിൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടത് അറുപതുലക്ഷം യഹൂദർക്കാണ്. ദേശീയതയുടെ പേരിലും, ഇടതുപക്ഷക്കാരായതിന്റെ പേരിലും, സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളായതിന്റെ പേരിലും വേറെയും ദശലക്ഷക്കണക്കിനു പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. നാസികൾ നടത്തിയ യഹൂദ കൂട്ടക്കൊലകൾ സൃഷ്ടിച്ച രൂക്ഷമായ ഭീതിയുടെ കാലാവസ്ഥ മൂലം, അന്നുവരെ യഹൂദർക്കിടയിൽത്തന്നെ ചെറു ന്യൂനപക്ഷം മാത്രം അംഗീകരിച്ചിരുന്ന സയണിസം, യഹൂദസമൂഹത്തിലെ വലിയ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വീകാര്യത നേടി.

ഒടുവിൽ 70 വർഷം നീണ്ട ചരടുവലികളുടെ ഫലമായി, യഹൂദർക്കായി ഒരു രാജ്യം എന്ന ആവശ്യം 1947-ൽ ഔപചാരികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം, പലസ്‌തീൻ എന്ന തങ്ങളുടെ കോളനിയെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയ്ക്ക് കൈമാറി. അവരാകട്ടെ, പലസ്‌തീനെ തുണ്ടുതുണ്ടായി വിഭജിച്ച്, പലസ്‌തീൻ രാജ്യത്തിന്റെ മേൽ ഇസ്രായേൽ എന്ന യഹൂദരാഷ്‌ട്രം  സ്ഥാപിച്ചു. പലസ്‌തീനിന്റെ 55 ശതമാനം സ്ഥലം പുതിയ രാജ്യത്തിനു കൈമാറി. കയ്യേറ്റക്കാരുടെ ചെറു പ്രദേശങ്ങൾ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥിതിയിൽ (ചിത്രം 6; ചാരനിറത്തിലുള്ളതാണ് യഹൂദ കയ്യേറ്റ പ്രദേശങ്ങൾ) നിന്നും, ഭൂരിഭാഗം സ്ഥലങ്ങളും ഇസ്രായേലിന്റേതായി മാറിയ സ്ഥിതിയായി (ചിത്രം 7).

ചിത്രം 6

ചിത്രം 7

പലസ്‌തീൻ മൂന്നായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. പലസ്‌തീൻ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരുന്ന തലസ്ഥാനം ജെറൂസലെം യുഎൻ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര മേഖലയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ സയണിസ്റ്റുകൾക്ക് മറ്റൊരു വലിയ പ്രശ്നം മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ പുതിയ രാജ്യത്തിന്റെ 40 ശതമാനം അപ്പോഴും അറബികൾ ആയിരുന്നു. ഇത് ബെൻ-ഗുരിയോണിനും മറ്റ് ഇസ്രായേലി നേതാക്കൾക്കും സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. “അറുപതു ശതമാനം എന്ന ഭൂരിപക്ഷം കൊണ്ട് സുസ്ഥിരവും ശക്തവുമായ ഒരു യഹൂദരാഷ്‌ട്രം കെട്ടിപ്പടുക്കാനാകില്ല,” ബെൻ-ഗൂരിയോൺ പറഞ്ഞു.

നക്ബ (മഹാദുരന്തം)

തദ്ദേശീയരെ പുറന്തള്ളിക്കൊണ്ട്, അതും തദ്ദേശീയരെ ചർച്ചയിലോ തീരുമാനത്തിലോ ഭാഗഭാക്കുകളാക്കാതെ, കയ്യേറ്റക്കാരായ യൂറോപ്യന്മാർക്ക് ഒരു രാജ്യം സൃഷ്ടിച്ച് കൊടുത്ത നടപടി അറബ് ലോകത്ത് വലിയ രോഷം സൃഷ്ടിച്ചു. ആ നടപടിയോടുള്ള ചെറുത്തുനിൽപ്പ് 1948-ൽ യുദ്ധമായി പരിണമിച്ചു.

യുദ്ധം തുടങ്ങി മാസങ്ങൾക്കകം ഹഗാനയും ഇർഗുണും ചേർന്ന് ഏറ്റവും സമാധാനപരമായി ജീവിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങളെ ആക്രമിച്ച്, അതുവഴി സകല പലസ്‌തീൻ സ്വദേശികളെയും പലായനത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളിവിടുക എന്ന തന്ത്രം സ്വീകരിച്ചു. Plan Dalet എന്നായിരുന്നു ഈ പദ്ധതിയുടെ പേര്.

ഇതെത്തുടർന്നു നടന്ന നിരവധി ഭീകരവാദി ആക്രമണങ്ങളെയും തൽഫലമായുണ്ടായ കൂട്ടപ്പലായനത്തെയും ‘നക്ബ‘ (മഹാദുരന്തം) എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.

ഇസ്രായേൽ എന്ന രാജ്യത്തിന്റെ ശൈശവം വ്യാ‍പകമായ കൂട്ടക്കൊലകളുടേതായിരുന്നു.

യാതൊരു പ്രതിരോധവും ഉയർത്താതിരുന്ന ദെയർ യാസിൻ (Deir Yassin) എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ കയ്യേറ്റക്കാരുടെ സായുധസംഘം അക്രമം അഴിച്ചുവിട്ടു. വീടുകൾ ബോംബിട്ടു തകർത്തു. സ്ത്രീകളെ വധിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് കൂട്ട ബലാത്സംഗം ചെയ്തു. ഈ കൂട്ടക്കുരുതിയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട ഒരു കുട്ടി, കൈക്കുഞ്ഞിനു പാലുകൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ അമ്മയടക്കം എല്ലാവരെയും അക്രമിസംഘം നിരത്തിനിറുത്തി വെടിവച്ചുകൊന്ന സംഭവം വിവരിച്ചിരുന്നു. [1948 ഏപ്രിൽ 9-നായിരുന്നു ഈ കൂട്ടക്കൊല നടന്നത്.]

ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവിടം സന്ദർശിച്ച ഒരു റെഡ്ക്രോസ് പ്രതിനിധി പറഞ്ഞത്, അവിടെ 200 പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നാണ്. മെഷീൻ ഗണ്ണും ഗ്രെനേഡും കൊണ്ട് തുടങ്ങിയ “ജോലി” കത്തികൾ കൊണ്ടാണ് കൊലയാളികൾ അവസാനിപ്പിച്ചത് എന്നും.

വെറും 12 ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, ജനങ്ങൾ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ഹൈഫാ നഗരം യഹൂദസേന ബോംബിട്ടു തകർത്തു. ക്രൂരതയ്ക്ക് ആക്കം കൂട്ടാനെന്നോണം, അറബ് സ്ത്രീകൾ നിലവിളിക്കുന്നതും, "ജീവൻ വേണമെങ്കിൽ രക്ഷപ്പെടൂ, യഹൂദന്മാർ വിഷവാതകവും ആണവായുധങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു" എന്നുള്ള സന്ദേശങ്ങളും ലൗഡ്‌സ്പീക്കറിലൂടെ കേൾപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

[1948 മെയ് 13, 14 തീയതികളിൽ] ഇസ്രായേലി സേന അബു ഷൂഷ (Abu Shusha) എന്ന ഗ്രാമം ആക്രമിച്ച് കയ്യേറി. വീടുകളിൽത്തന്നെ നിന്ന സ്‌ത്രീകളെ ബലാത്സംഗം ചെയ്‌തു, ജനങ്ങളെ മുഴുവൻ കോടാലികൾ കൊണ്ട് വെട്ടിക്കൊലപ്പെടുത്തി. രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചവരെ വെടിവച്ചിട്ടു. ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം കൊല്ലപ്പെട്ടത് 60 പേരാണെങ്കിലും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കൂട്ടശ്മശാനത്തിൽ 52 ശരീരങ്ങൾ കൂടെ കണ്ടെത്തി.

1948 ഒക്‌ടോബർ 28-ന് അൽ-ദവായിമ (Al-Dawayima) ആക്രമിച്ച ഇസ്രായേൽ സൈന്യം അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും കൊന്നൊടുക്കി. ഇരുന്നൂറു ശരീരങ്ങൾ കണ്ടെത്തി, ഇരുന്നൂറ്റിയമ്പതോളം പേരെ കാണാതെയായി. രണ്ടു ദിവസത്തിനു ശേഷം, 1948 ഒക്‌ടോബർ 30-ന് സലീഹ (Saliha) ഗ്രാമം ആക്രമിച്ച ഇസ്രായേലി സൈന്യം, അവിടത്തെ മോസ്‌ക് ബോംബിട്ടു തകർത്ത് അവിടെ അഭയം പ്രാപിച്ച എൺപതോളം പേരെ കൊന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ മറ്റുള്ളവരെ ഗ്രാമത്തിനു മധ്യത്തിൽ നിറുത്തി കവചിതവാഹനങ്ങളിലെ യന്ത്രത്തോക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വെടിവച്ചുകൊന്നു.

അന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവരിലൊരാൾ പറഞ്ഞത്, മൃതദേഹങ്ങൾ ദിവസങ്ങളോളം അഴുകാ‍ൻ വിട്ടിട്ട് ഒടുവിൽ ബുൾഡോസർ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു മുസ്ലിം പള്ളിയിലേയ്‌ക്ക് കൂട്ടിയിട്ട് സ്ഫോടനം നടത്തി നശിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ്.

ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ചെറുത്തുനിൽ‌പ്പു നടത്തുന്നവർക്കുള്ള ശിക്ഷ ആ നാടിനുമേൽ മൊത്തമായി നടപ്പാക്കിപ്പോന്നു.

1948-ലെ യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ കൂട്ടക്കൊലകളിലൊന്ന് ലിഡ്ഡ (Lydda) ഗ്രാമത്തിൽ നടന്നതാണ്. ആ വർഷം ജൂലൈ 12-നാണ് അടുത്തുള്ള ഒരു മോസ്‌കിൽ നിന്നും വെടിയുതിർന്നു എന്ന പേരിൽ കണ്ണിൽക്കണ്ട സാധാരണക്കാരെ മുഴുവൻ വെടിവച്ചുകൊന്നത്. ഇസ്രായേലി സൈന്യം വീടുകളുടെ ജനലിലൂടെ ഗ്രെനേഡ് വലിച്ചെറിയുകയും തീപിടിച്ച വീടുകളിൽ നിന്നും ഓടിരക്ഷപ്പെടുന്നവരെ വെടിവച്ച് കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ഇസ്രായേലി സൈനികവൃത്തങ്ങൾ പറയുന്നത്, വെറും മുപ്പത് മിനിട്ടിനുള്ളിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടത് 250 പേരാണ് എന്നാണ്.

ഈ ആക്രമണപരമ്പര ആ ഗ്രാമങ്ങളിലും മറ്റു നൂറുകണക്കിന് ഗ്രാമങ്ങളിലും അതുദ്ദേശിച്ച ഫലം ചെയ്തു - അവിടങ്ങളിലെ അറബ് ജനത ഒന്നടങ്കം പലായനം ചെയ്തു.

ഇതിനെല്ലാം സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് ജനറൽ ജോൺ ബാഗറ്റ് ഗ്ലബ്ബ് ഇതിലെ കൊളോണിയൽ നിഷ്‌ഠൂരത മറച്ചുവയ്‌ക്കുന്നില്ല: "വളരെയേറെപ്പേർ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്ന് പറയുന്നത് അതിശയോക്തിയാണ്. എങ്കിലും, ആ ജനങ്ങൾ മുഴുവൻ പലായനം ചെയ്യുന്നു എന്നുറപ്പാക്കാൻ തക്കവണ്ണം പേർ കൊല്ലപ്പെടുകയോ ആക്രമിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്."

മുതിർന്ന ഇസ്രായേലി ഉദ്യോഗസ്ഥൻ യൊസേഫ് നഹ്മാനി എഴുതിയത്, പല ഗ്രാമങ്ങളിലും പലസ്‌തീനികൾ അവരെ [സമാധാനത്തിന്റെ പ്രതീകമായ] വെള്ളക്കൊടികൾ ഉയർത്തിയും ഭക്ഷണം നൽകിയുമാണ് സ്വീകരിച്ചത് എന്നാണ്. അവരും കൊല്ലപ്പെടുന്നത് കണ്ടുനിന്നതിനു ശേഷം നഹ്മാനി എഴുതി, “എവിടെ നിന്നാണ് നാസികളെപ്പോലെ ഇത്രയും ക്രൂരത അവർ [ഇസ്രായേലി സൈന്യം] സമാഹരിച്ചത്? ഇത്തരം മാർഗങ്ങളല്ലാതെ തദ്ദേശീയരെ ആട്ടിയോടിക്കാൻ മനുഷ്യത്വപരമായ വഴികളൊന്നുമില്ലേ?”

ഏതാണ്ട് എട്ടുലക്ഷം പേരാണ് കൊലപാതക പരമ്പരകൾ മൂലം തങ്ങളുടെ വീടുകൾ വിട്ട് ഓടിപ്പോയത്. പലസ്‌തീൻ രാജ്യത്തെ അറബ് വംശജരിൽ പകുതിയിലേറെയും, പുതിയ ഇസ്രായേൽ രാജ്യത്തെ എൺപതിലേറെ ശതമാനം അറബ് വംശജരും പലായനം ചെയ്‌തു. അവർ മറ്റുരാജ്യങ്ങളിലെ അഭയാർഥി ക്യാമ്പുകളിൽ പാർക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി.

അഞ്ഞൂറിലേറെ നഗരങ്ങളൂം ഗ്രാമങ്ങളും വംശഹത്യയ്‌ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും നിലം‌പരിശാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌തു. ഇവയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളാണ് പുതിയ ഇസ്രായേലിന്റെ അടിത്തറയായത്.

1948-ലെ യുദ്ധത്തിൽ ഇസ്രായേലി സൈനിക കമാണ്ടറായിരുന്ന മോഷെ ദയാൻ ഇസ്രായേലികളുടെ ഒരു ആരാധനാപാത്രമാണ്. മോഷെ ദയാൻ പറഞ്ഞത് ഇപ്രകാരമാണ്, "അറബ് ഗ്രാമങ്ങളുടെ മേലാണ് യഹൂദഗ്രാമങ്ങൾ പണിതിരിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾക്ക് അവയുടെ പേരു പോലുമറിയില്ല. അത് നിങ്ങളുടെ കുറ്റമല്ല - കാരണം ഭൂമിശാസ്‌ത്ര പുസ്‌തകങ്ങൾ ഒന്നും ബാക്കിയില്ല. പുസ്‌തകങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ആ ഗ്രാമങ്ങളും ബാക്കിയില്ല. ഈ നാട്ടിൽ പണിതുയർത്തിയിട്ടുള്ള ഒരിടവുമില്ല മുമ്പ് അറബ് ജനതയില്ലാതിരുന്നതായി."

ഈ നരനായാട്ടിനിടെ, പലസ്‌തീനികൾക്ക് അനുവദിച്ചതിന്റെ പകുതി സ്ഥലങ്ങൾ ഇസ്രായേലി സൈന്യം പിടിച്ചെടുത്തു. 1948 അവസാനത്തോടെ സയണിസ്റ്റുകൾ പലസ്തീനിന്റെ 78 ശതമാനം പിടിച്ചടക്കിയിരുന്നു. പലസ്തീനികളുടെ പക്കൽ അപ്പോൾ അവശേഷിച്ചിരുന്നത് 22 ശതമാനം മാത്രം.

പലസ്തീൻ ചെറുത്തുനിൽപ്പു പോരാളികളിൽ ചിലർ യുദ്ധസമയത്ത് സാധാരണക്കാരുടെ മേൽ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തിയെങ്കിലും ‘നക്ബ’യുടെ ഭാഗമായ ഇസ്രായേൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ഭീമമായ തോതുമായി ഇവയ്‌ക്ക് താരതമ്യമേയില്ല.

ഇസ്രായേലി ചരിത്രകാരൻ ഇലൻ പാപ്പേ വിശദീകരിച്ചതുപോലെ, ഒരു വംശീയ ഉന്മൂലനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ അതിക്രമങ്ങളെല്ലാം നടന്നത്. “എല്ലാ പശ്ചാത്തലങ്ങളിലും നിന്നു വന്ന, പല പദവികളിലുള്ള, എല്ലാ പ്രായങ്ങളിലുമുള്ള ഇസ്രായേലി സൈനികർ ആയിരക്കണക്കിന് പലസ്‌തീനികളെ നിർദ്ദയമായി, കിരാതമായി കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യുകയായിരുന്നു.”

ഒരു ദശലക്ഷത്തോളം ആളുകളുടെ ഈ ക്രൂരമായ നാടുകടത്തൽ, 800,000 പലസ്‌തീൻ അഭയാർഥികളെ അവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങാൻ അനുവദിക്കണമെന്ന് ഇസ്രായേലിനോട് ആവശ്യപ്പെടാൻ ഐക്യരാഷ്‌ട്രസഭയെ നിർബന്ധിതമാക്കി.

പലസ്‌തീനികളുടെ ഭൂവുടമസ്ഥാവകാശം കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞു. 1948-ന് മുമ്പ് 90 ശതമാനം ഭൂമിയും പലസ്‌തീനികളുടേത് ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ നാല് വർഷത്തിന് ശേഷം ഇത് 3 ശതമാനം മാത്രമായി കുറഞ്ഞു. ഇന്നും അവർ സ്വദേശത്തു നിന്നും പറിച്ചെറിയപ്പെട്ടവരായി തുടരുന്നു. പതിനായിരങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അഭയാർഥിക്യാമ്പുകളിൽ കഴിയുന്നു.

യുഎൻ പ്രമേയത്തെ മാനിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചതിന് ഇസ്രായേലിന്റെ ന്യായീകരണം, പലസ്തീനികൾ "സ്വമേധയാ” നാടു വിട്ടുപോയതാണ് എന്നതാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ അതിർത്തിക്കുള്ളിൽ തുടരുന്നവരുടെമേൽ യഹൂദ കയ്യേറ്റക്കാരുടെ മേധാവിത്വം നിയമപരമായി അടിച്ചേൽപ്പിച്ചിച്ചു.

പല‌സ്‌തീനികളുടെ വീടുകളും ഭൂമിയും കയ്യടക്കുന്നത് ഇസ്രായേൽ നിയമവിധേയമാക്കി. പലസ്‌തീനികളുടെ രാഷ്‌ട്രീയ പങ്കാളിത്തം പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും, അവർക്കായി പ്രത്യേക നിയന്ത്രണങ്ങൾ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു.

അറബ് പ്രദേശങ്ങൾ സൈന്യം കൈവശപ്പെടുത്തി, കർഫ്യൂവിന് വിധേയമാക്കി. പലരെയും കാരണമില്ലാതെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു.

ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങൾ

അറബികളെ നാടുകടത്തുന്നതിനൊപ്പം യഹൂദരുടെ ജനസംഖ്യ വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതും കയ്യേറ്റക്കാരുടെ ആവശ്യമായിരുന്നു. ഇതിന്റെ പ്രധാന ചാലകശക്തിയായത് ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള യഹൂദ വിരുദ്ധതയായിരുന്നു. 1948-ലെ യുദ്ധത്തിനുശേഷം, അറബ് രാജ്യങ്ങളിലെ യഹൂദർക്കു നേരെ പല അക്രമങ്ങളുമുണ്ടായി. എന്നാൽ സയണിസ്റ്റുകളിൽ പലരും തങ്ങളുടെ കൂട്ടരെത്തന്നെ കുരുതികൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.

1951 മുതൽ 1952 വരെ സിനഗോഗുകൾക്കും മറ്റ് യഹൂദ കേന്ദ്രങ്ങൾക്കുമെതിരെ ഇറാഖിലെ ബാഗ്ദാദിൽ നിരവധി ബോംബാക്രമണങ്ങൾ നടക്കുകയും ഡസൻ കണക്കിനു പേർ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഈ അക്രമങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ സയണിസ്റ്റ് അണ്ടർഗ്രൗണ്ട് എന്ന ഗ്രൂപ്പ് ആണെന്ന് പാശ്ചാത്യ ചേരിക്ക് അനുകൂലമായ ഇറാഖ് സർക്കാർ തന്നെ കണ്ടെത്തി. മുൻ സിഐഎ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ വിൽബർ ക്രെയിൻ എവെലാൻഡ് ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു: “ഇറാഖികളെ അമേരിക്കൻ വിരുദ്ധരായി ചിത്രീകരിക്കാനും യഹൂദരെ ഭയചകിതരാക്കാനുമുള്ള ശ്രമത്തിൽ സയണിസ്റ്റുകൾ യുഎസ് ഇൻഫർമേഷൻ സർവീസ് ലൈബ്രറിയിലും സിനഗോഗുകളിലും ബോംബുകൾ സ്ഥാപിച്ചു. താമസിയാതെ, ഇസ്രായേലിലേയ്‌ക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ യഹൂരോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ലഘുലേഖകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. അറബ് ഭീകരത ഭയന്നാണ് ഇറാഖി യഹൂദർ പലായനം ചെയ്‌തത് എന്നാണു ലോകത്തിലെ വലിയൊരു പങ്ക് ജനങ്ങളും വിശ്വസിച്ചത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, സയണിസ്റ്റുകൾ അവരെ “രക്ഷിച്ചത്” ഇസ്രായേലിലെ യഹൂദ ജനസംഖ്യ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു."

ഇതിനു സമാനമായ ഒരു ആക്രമണം 1954-ൽ ഇസ്രായേൽ സർക്കാർ തന്നെ നടത്തി, ഇത്തവണ ഈജിപ്‌തിനു മേൽ പ്രാദേശികമായി മേൽക്കൈ നേടുന്നതിന്. അവർ യുഎസ്, ബ്രിട്ടീഷ് പൗരന്മാർക്കു നേരെ നിരവധി ബോംബാക്രമണങ്ങൾ നടത്തി. ആക്രമണങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അറബികളുടെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരുടെയും മേൽ ചാ‍ർത്തുകയായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം.

1950-കളിലുടനീളം പ്രധാനമായും ഫ്രാൻസിന്റെ സഹായത്തോടുകൂടി ഇസ്രായേൽ സൈനികശക്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഫ്രഞ്ച്, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വ താല്പര്യങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ ഇസ്രായേൽ ഈ ആയുധങ്ങൾ കൃത്യമായി ഉപയോഗിച്ചു. അറബ് മേഖലയിലാകെ ആദരിക്കപ്പെട്ട ഈജിപ്ഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് ജമാൽ നാസറിനെ അട്ടിമറിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തിയ ആക്രമണമായിരുന്നു ഇതിലൊന്ന്. ആക്രമണം പരാജയപ്പെട്ട് തിരിഞ്ഞോടുന്ന സമയത്ത്, ദുശ്ശാഠ്യക്കാരനായ ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ, പോകുന്ന വഴിയിൽ കണ്ട കെട്ടിടങ്ങളെല്ലാം തകർത്തു ഇസ്രായേൽ.

ഇത് യുഎസ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി; നാസറിന്റേത് പോലെയുള്ള ദേശീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കെതിരെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു ഉപകരണം എന്ന നിലയ്‌ക്ക് ഇസ്രായേലിന്റെ മൂല്യം അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതോടെ ഇസ്രായേലിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ സ്വന്തം സൈന്യത്തെത്തന്നെ യുഎസ് നിയോഗിച്ചു. ഇസ്രായേൽ സൈന്യത്തിന്റെ പ്രധാന ധനസ്രോതസ്സായി യുഎസ് മാറി. 1967 ആയപ്പോഴേയ്‌ക്കും രാക്ഷസീയമായ യുഎസ് സൈന്യത്തിന്റെ പിന്തുണയോടെ മുമ്പത്തെക്കാളും വളരെ വലിയ ഒരു സൈനികശക്തിയായി ഇസ്രായേൽ മാറി.

1967-ലെ യുദ്ധം

എന്നാൽ ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രധാന സഖ്യകക്ഷി പോലും അതിന്റെ അക്രമോത്സുകതയിൽ നിന്ന് സുരക്ഷിതരായിരുന്നില്ല. 1967-ൽ രാജ്യചിഹ്നങ്ങളില്ലാത്ത ഇസ്രായേലി യുദ്ധവിമാനങ്ങളും ടോർപ്പിഡോ ബോട്ടുകളും യുഎസ് നാവികസേനയുടെ കപ്പലിനെ ഈജിപ്തിന്റെ തീരത്തു വച്ച് ആക്രമിച്ചു. യുഎസ് പതാക ഉയർത്തിയ യു‌എസ്‌എസ് ലിബർട്ടിയുടെ മേലുള്ള ആക്രമണം രണ്ട് മണിക്കൂർ നേരം നീണ്ടുനിന്നു. 34 പേർ കൊല്ലപ്പെടുകയും 174 പേർക്ക് പരിക്കേൽക്കുകയും ചെയ്തു. യുഎസ് നാഷണൽ സെക്യൂരിറ്റി ഏജൻസിയുടെ ഒരു റിപ്പോർട്ട് പറഞ്ഞത്, ഇത് അബദ്ധത്തിൽ സംഭവിച്ചതാവുക അസാധ്യമാണെന്നാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, കപ്പൽ മുക്കിയതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഈജിപ്തിന്റെ മേൽ കെട്ടിവച്ച് ഈജിപ്തിനെ ആക്രമിക്കാൻ യുഎസിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു എന്ന് അമേരിക്കൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് മനസിലായിരുന്നു എന്നാണ് റിപ്പോർട്ട് പറഞ്ഞത്.

സയണിസ്റ്റ് അധിനിവേശത്തിന്റെ അടുത്ത അധ്യായമായിരുന്നു ആറ് ദിവസത്തെ യുദ്ധം (Six Day War) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ മറ്റൊരു വലിയ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കൽ. അതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു യുഎസ്‌എസ് ലിബർട്ടിയുടെ മേലുള്ള ആക്രമണം.

ഈജിപ്ത്, സിറിയ, ജോർദാൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങൾക്കെതിരെ ഇസ്രായേൽ മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ ആക്രമണം നടത്തി. എന്നിട്ട് പലസ്‌തീനിന്റെ പക്കൽ ബാക്കിയുള്ള 22 ശതമാനം ഭൂമിയും കൂടി ആക്രമിച്ചു കൈവശപ്പെടുത്തി. ഇസ്രായേലിലെ യഹൂദ ജനതയെ അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള അറബ് രാജ്യങ്ങൾ ചേർന്ന് കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മുൻകരുതൽ നടപടി ആണ് ഈ യുദ്ധം എന്നായിരുന്നു ഇസ്രയേലിന്റെ ഔദ്യോഗിക യുക്തി. ഇത് പ്രചാരണത്തിനായി പറഞ്ഞ മുട്ടുന്യായം മാത്രമാണെന്ന് ഇസ്രായേലി സൈന്യത്തിലെ ഉന്നതവൃത്തങ്ങൾ തന്നെ സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി. 1967-ലെ യുദ്ധത്തിന്റെ സമയത്തെ ഉന്നതനായ സൈനിക കമാൻഡർ ആയിരുന്ന ജനറൽ മത്തിത്യാഹു പെലേദ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതായി ഹാരെറ്റ്സ് (Ha'aretz) പത്രം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്‌തു: “1967 ജൂണിൽ വംശഹത്യ എന്ന ഭീഷണി നമുക്കു മേൽ തൂങ്ങിനിന്നിരുന്നു എന്നും, ഇസ്രായേൽ അതിന്റെ നിലനിൽപ്പിനായി പോരാടുകയായിരുന്നു എന്നുമുള്ള സിദ്ധാന്തം വെറും പൊള്ളത്തരമാണ്.”

കൊളോണിയൽ വൻശക്തിയായ ഇസ്രായേൽ നാപാം ഉപയോഗിച്ച് മിന്നൽ വേഗത്തിൽ ആക്രമണം നടത്തി. ഒരാഴ്‌ചയ്‌ക്കുള്ളിൽ 40,000-ഓളം അറബികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു, അവരിൽ ഏറെയും ജനസാന്ദ്രതയേറിയ നഗരങ്ങളുടെ മേൽ ഇസ്രായേൽ ടാങ്ക് ആക്രമണവും ബോംബാക്രമണവും നടത്തിയതു വഴി ജീവൻ നഷ്‌ടപ്പെട്ട സാധാരണക്കാർ. ഇസ്രായേലിനു നഷ്ടമായത് 800-ൽത്താഴെ സൈനികരെയും 20 സാധാരണക്കാരെയും. ആ ആറു ദിനങ്ങളുടെ ഒടുവിൽ, ഒരു പുതിയ ഭൂപടം രൂപം കൊണ്ടു - സയണിസ്റ്റുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന വിശാല ഇസ്രായേലിനോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്ന ഒന്ന്.

അവർ ഈജിപ്തിലെ സിനായി ഉപദ്വീപ്, സിറിയയിലെ ഗോലാൻ കുന്നുകൾ, പലസ്തീനിന്റെ പക്കൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ഭാഗങ്ങൾ എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കീഴടക്കി. ഈ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ മൂന്നു ലക്ഷം പലസ്തീനികളെക്കൂടി അഭയാർഥികളാക്കി. ഇവരിൽ പലരും നക്ബയുടെ സമയത്ത് ഒരു തവണ അഭയാർഥികളായവരാണ്.

ആത്യന്തികമായി സിനായി ഉപദ്വീപ് ഈജിപ്തിനു തിരിച്ചുനൽകേണ്ടി വന്നു എങ്കിലും, ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഇസ്രായേൽ പിടിച്ചടക്കിയ പലസ്‌തിനിയൻ പ്രദേശങ്ങൾ ഇന്നും ഇസ്രായേലി  നിയന്ത്രണത്തിൽ തുടരുന്നു.

ഇന്നും ഭൂപടത്തിൽ (ചിത്രം 8) പലസ്‌തിനിയൻ പ്രദേശങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ അവിടങ്ങളെല്ലാം ഇസ്രായേലിന്റെ സൈനിക അധിനിവേശത്തിനും ഇസ്രായേലി നിയമങ്ങൾക്കും കീഴിലാണ്. ഒപ്പം നൂറുകണക്കിന് അനധികൃത ഇസ്രായേലി കയ്യേറ്റങ്ങൾ ആ ഭൂപടത്തിൽ വീണ്ടും ദ്വാരങ്ങൾ വീഴ്ത്തുന്നതോടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ പലസ്‌തീനികളുടെ കയ്യിലുള്ള ഭൂപ്രദേശം തീർത്തും തുച്‌ഛമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ചിത്രം 8

ഇന്നും തുടരുന്ന അധിനിവേശത്തെ ഇസ്രായേൽ ന്യായീകരിക്കുന്നത്, തങ്ങളുടെ ഭരണകൂടത്തെ ഭീകരവാദത്തിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള സുരക്ഷാ നടപടികൾ എന്ന പേരുപറഞ്ഞാണ്.  എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ അതേ സാമ്രാജ്യത്വത്വരയാണ് ഇന്നും ഇസ്രയേലിനുള്ളത്.

സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്ത ക്രൂരതയുടെ നേരെ ഇക്കാലമത്രയും പലസ്‌തീൻ ജനത തങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ആയുധമുപയോഗിച്ചാണ് ചെറുത്തുനിന്നത് - അവരിന്നും നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതുതന്നെ. തങ്ങളെ നാടുകടത്തുന്നതിനായി സാധ്യമായ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഭൂമിയിൽ വേരുകളുറപ്പിച്ച് നിൽക്കുകയാണ് അവർ. ധീരോദാത്തമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പ് ഒരിക്കലും മരിക്കില്ലെന്ന് അവർ തെളിയിക്കുന്നു.

ആബി മാർട്ടിൻ, മൈക്ക് പ്രൈസ്‌നർ 

(ചിത്രങ്ങൾക്ക് കടപ്പാട്: Empire Files.) 

അധിക വായനയ്ക്ക്

ഇസ്രായേലിന്റെ പലസ്തീന്‍ അധിനിവേശം: ചില ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും 

സയണിസ്റ്റ് ക്രൂരതയുടെ ബുള്‍ഡോസര്‍

ഏരിയല്‍ ഷാരോണ്‍ അന്തരിച്ചു

ജെറുസലേം: ആധുനിക ലോകചരിത്രത്തിലെ കുപ്രസിദ്ധനായ "കൂട്ടക്കൊലയാളി" ഏരിയല്‍ ഷാരോണ്‍ (85) അന്തരിച്ചു. ഇസ്രയേലി മുന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യം ടെല്‍ അവീവിനു സമീപം ഹാഷോമറിലെ ഷേബ മെഡിക്കല്‍ സെന്ററിലായിരുന്നു. മസ്തിഷ്കാഘാതത്തെതുടര്‍ന്ന് എട്ടുവര്‍ഷമായി അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. മൃതദേഹം ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികളോടെ നെഗേവിലെ ഫാംഹൗസില്‍ സംസ്കരിക്കും.

2006 മുതല്‍ അബോധാവസ്ഥയിലായ ഷാരോണിന്റെ നില കഴിഞ്ഞയാഴ്ചയാണ് തീര്‍ത്തും വഷളായത്. വൃക്കശസ്ത്രക്രിയക്ക് വിധേയനാക്കിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യനില മോശമാണെന്ന് ഇസ്രയേലി സര്‍ക്കാര്‍ കഴിഞ്ഞദിവസം വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ശനിയാഴ്ചയാണ് മരണം ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥിരീകരിച്ചത്. പുത്രന്മാരായ ഗിലാദും ഒമ്രിയും മറ്റു കുടുംബാംഗങ്ങളും അന്ത്യനാളുകളില്‍ സമീപമുണ്ടായിരുന്നു. ഭാര്യ ലില്ലി 2000ല്‍ അന്തരിച്ചു. ഇസ്രയേലിന്റെ രൂപീകരണംമുതല്‍ സൈന്യത്തില്‍ അംഗമായ ഷാരോണ്‍ പൈശാചികമായ യുദ്ധക്കൊതിയിലൂടെ കുപ്രസിദ്ധനായി. ലിക്കുഡ് പാര്‍ടി അംഗമായി 1973ല്‍ പാര്‍ലമെന്റില്‍ എത്തിയതുമുതല്‍ കിടപ്പാകുന്നതുവരെ ഇസ്രയേലിന്റെ അധികാരശ്രേണികളില്‍ ഷാരോണിന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 1977ല്‍ മന്ത്രിസഭയിലെത്തിയ അദ്ദേഹം പിന്നീട് പലതവണയായി കൃഷി, ആരോഗ്യം, വ്യവസായം, പ്രതിരോധം തുടങ്ങിയ വകുപ്പുകള്‍ കൈകാര്യംചെയ്തു. 1998-99ല്‍ വിദേശമന്ത്രിയുമായി. 2001 മുതല്‍ 2006 വരെയാണ് പ്രധാനമന്ത്രിയായത്.

2005ല്‍ ലിക്കുഡ് പാര്‍ടി വിട്ട് കദിമ പാര്‍ടി രൂപീകരിച്ചു. 1982ലെ ലെബനന്‍ അധിനിവേശസമയത്ത് ഇസ്രയേലി പ്രതിരോധമന്ത്രിയായിരുന്നു ഷാരോണ്‍. തെക്കന്‍ ലെബനണിലും ബെയ്റൂട്ടിലും സജീവമായിരുന്ന പലസ്തീന്‍ വിമോചന സംഘടനയെ തകര്‍ക്കാന്‍ ലക്ഷ്യമിട്ട് നടത്തിയ ആക്രമണത്തിന്റെ സൂത്രധാരന്‍ ഷാരോണായിരുന്നു. ലോകവ്യാപക പ്രതിഷേധം ഉയര്‍ത്തിയ ഈ അധിനിവേശത്തിനെതിരെ ഇസ്രയേലില്‍പ്പോലും എതിര്‍പ്പുയര്‍ന്നു. ഇരുപതിനായിരത്തോളം അറബികളെയാണ് ഷാരോണിന്റെ സൈന്യം കൊന്നുതള്ളിയത്. സാബ്രയിലെയും ഷാത്തിലയിലെയും അഭയാര്‍ഥിക്യാമ്പുകളില്‍ നടത്തിയ ക്രൂരമായ ആക്രമണത്തിലൂടെ ഷാരോണിന്റെ ചോരക്കൊതി ലോകം ഞെട്ടലോടെ കണ്ടു. പലസ്തീന്റെ വിമോചനപോരാട്ടത്തെ നഖശിഖാന്തം എതിര്‍ത്ത ഷാരോണിന്റെ യുദ്ധക്കൊതി മറ്റ് അയല്‍രാജ്യങ്ങളുമായും നിരന്തരം സംഘര്‍ഷം സൃഷ്ടിച്ചു.

സയണിസ്റ്റ് ക്രൂരതയുടെ ബുള്‍ഡോസര്‍

പ്രധാനമന്ത്രിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് 2001 ഫ്രെബ്രുവരിയില്‍ ഏരിയല്‍ ഷാരോണ്‍ ബീര്‍ഷേവയിലെ കാര്‍ഷിക സ്കൂള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാനെത്തി. ഇലില്‍ കോമി എന്ന പതിനാറുകാരി ക്ഷോഭത്തോടെ ഷാരോണിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചീറിയെത്തി. "എന്റെ അച്ഛനെ ലബനണിലേക്കയച്ച ദുഷ്ടാ, ഈ രാജ്യത്തെ നിരവധിയാളുകളെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയ നിങ്ങള്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയാകില്ല" എന്നാക്രോശിച്ചു. ലിക്കുഡ് പാര്‍ടി നേതാവ് ഏരിയല്‍ ഷാരോണ്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും സാധാരണ ജനങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെയുള്ള വികാരം പ്രതിഫലിക്കുന്നതായിരുന്നു ഈ വാക്കുകള്‍. ബെയ്റൂട്ടിലെ കൂട്ടക്കശാപ്പുകാരന്‍, ബുള്‍ഡോസര്‍, മിസ്റ്റര്‍ സെക്യൂരിറ്റി...ലോകചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭീകരവാദിക്ക് വിശേഷണങ്ങളേറെ. സമാധാനത്തെ വെറുക്കുകയും യുദ്ധത്തെയും കൂട്ടക്കൊലകളെയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്തയാള്‍. അമേരിക്കയുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്ത്. പക്ഷേ, മിക്ക യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളും ഷാരോണിനെ സീകരിച്ചില്ല. എന്നാല്‍, വാജ്പേയി സര്‍ക്കാര്‍ ചുവപ്പ് പരവതാനി വിരിച്ച് ഷാരോണിനെ സ്വീകരിച്ചു.

ഒളിവില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന "ഹഗാനാഹ്" എന്ന സൈനിക സംഘടനയില്‍ യുവാവായിരിക്കെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുതുടങ്ങിയതാണ് ഷാരോണ്‍. ഇസ്രയേല്‍ രൂപംകൊണ്ടപ്പോള്‍ സൈന്യത്തില്‍ ചേര്‍ന്ന് 1948 ലെ ഇസ്രയേല്‍-അറബ് യുദ്ധത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു. പലസ്തീന്‍ ആക്രമണങ്ങളെ ചെറുക്കാനെന്നപേരില്‍ ഇസ്രയേല്‍ രൂപീകരിച്ച 101 കമാന്‍ഡിന്റെ ചുമതല 1953ല്‍ ഏറ്റെടുത്തു. അതോടെ അറബികളെ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കി. ദക്ഷിണ ഗാസയിലെ എല്‍ ബുറീഗ് അഭയാര്‍ഥി ക്യാമ്പ് ആക്രമിച്ച് ഷാരോണിന്റെ പട കുട്ടികളും സ്ത്രീകളും ഉള്‍പ്പെടെ 50 പേരെ കൊന്നു. രക്ഷപ്പെടാന്‍ ശ്രമിച്ചവരെ പോലും വെടിവച്ചിട്ടു. 1953ല്‍ ഷാരോണിന്റെ 101 കമാന്‍ഡര്‍ സേനജോര്‍ദാന്‍ ഗ്രാമമായ ക്വിബിയ ആക്രമിച്ചു. ആദ്യം വീടുകളില്‍ കയറി എല്ലാവരെയും നിര്‍ദയം വധിച്ചിട്ടും കലിതീരാതെ വീടുകള്‍ ചുട്ടെരിച്ചു. 69 പേര്‍ കത്തി ചാമ്പലായി. ആരും മരിച്ചില്ലെന്നും എല്ലാവരും ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടെന്നും ആണയിടുന്ന ഷാരോണിനെയാണ് പിറ്റേന്ന് ലോകം കണ്ടത്. 1970ല്‍ ഇസ്രയേല്‍ പ്രതിരോധസേനയുടെ തലവനായ ഘട്ടത്തിലാണ് ഗാസയിലെ പലസ്തീന്‍ കുടിലുകള്‍ ബുള്‍ഡോസര്‍ ഉപയോഗിച്ച് ഇടിച്ചുനിരത്തി ഷാരോണ്‍ റോഡ് പണിതത്.

ഷാരോണിന്റെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ ആക്രമണം 1982ല്‍ ലെബനണ് നേരെയുള്ളതായിരുന്നു. മെനാച്ചം ബെഗിന്‍ സര്‍ക്കാരില്‍ പ്രതിരോധമന്ത്രിയായ വേളയിലായിരുന്നു ഇത്. ബെയ്റൂട്ടിലേക്ക് ഇരച്ച് കയറിയ ഇസ്രയേല്‍ സേന 20000 അറബികളെ കൊന്നു. സാബ്ര, ഷാത്തില എന്നീ അഭയാര്‍ഥി ക്യാമ്പുകളില്‍ നടത്തിയ ആക്രമണത്തിന് ലോകചരിത്രത്തില്‍ സമാനതകള്‍ ഏറെയില്ല. സെപ്തംബറില്‍ 62 മണിക്കൂര്‍ നീണ്ട ആക്രമണത്തില്‍ ഗര്‍ഭിണികളെ വരെ കൊന്നുതള്ളി. സുപ്രീംകോടതി മേധാവി യിത്ഷാക്ക് കഹാന്‍ നടത്തിയ അന്വേഷണം ഈ കൂട്ടക്കൊലയുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍നിന്ന് ഷാരോണിന് ഒഴിഞ്ഞുനില്‍ക്കാനാകില്ലെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഷാരോണിനെ യുദ്ധക്കുറ്റവാളിയായി ചെയ്യണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമായിരുന്നെങ്കിലും അമേരിക്ക അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷിച്ചു.

പലസ്തീന്‍ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനുള്ള എല്ലാ ശ്രമത്തെയും ഷാരോണ്‍ എതിര്‍ത്തു. 1970ല്‍ കൃഷിമന്ത്രിയായിരിക്കെയാണ് വെസ്റ്റ് ബാങ്കില്‍ ജൂതപാര്‍പ്പിടങ്ങള്‍ നിര്‍മിച്ച് പലസ്തീന്‍കാരെ തുരത്തുന്ന നയത്തിന് തുടക്കമിട്ടത്. ഈ പ്രശ്നം ഇപ്പോഴും ഇസ്രയേല്‍-പലസ്തീന്‍ ബന്ധങ്ങളെ ഉലയ്ക്കുന്നു. 1979ല്‍ ഈജിപ്തുമായുള്ള സമാധാനസന്ധിക്കെതിരെ വോട്ട് ചെയ്ത ഷാരോണ്‍ 1985 ല്‍ ദക്ഷിണ ലെബനണില്‍ നിന്നുള്ള ഇസ്രയേല്‍ സേനാപിന്മാറ്റത്തെ എതിര്‍ത്തു, 1991 ല്‍ മാഡ്രിഡ് സംഭാഷണങ്ങളെയും. 1993 ലെ സുപ്രസിദ്ധ ഓസ്ലോ കരാറിനെതിരെ പാര്‍ലമെന്റില്‍ വോട്ട് ചെയ്തു. 1994ല്‍ ജോര്‍ദാനുമായുള്ള സമാധാനശ്രമത്തെയും എതിര്‍ത്തു. സമാധാനപാതയില്‍ സഞ്ചരിക്കാന്‍ വിസമ്മതിച്ച ഷാരോണിനെ ബെണിനും യിത്സാക്ക് ഷമീറിനും ഒപ്പം കൈകളില്‍ രക്തക്കറ പുരണ്ട ഇസ്രയേല്‍ നേതാവായാണ് ചരിത്രം തിരിച്ചറിയുക.
(വി ബി പരമേശ്വരന്‍)

deshabhimani

ഗാസയില്‍ 6930 കോടിയുടെ നാശനഷ്ടം

എട്ടുദിവസം നീണ്ട ഇസ്രയേലി വ്യോമ-നാവിക ആക്രമണത്തില്‍ ഗാസയില്‍ 124.5 കോടി ഡോളറിന്റെ (6930 കോടിയോളം രൂപ) നാശനഷ്ടമുണ്ടായതായി കണക്ക്. ഗാസയിലെ ഹമാസ് സര്‍ക്കാര്‍ അറിയിച്ചതാണിത്. പ്രത്യക്ഷ നാശനഷ്ടം 54.5 കോടി ഡോളര്‍ വരും. പരോക്ഷ നാശനഷ്ടം 70 കോടിയും. ഇരുനൂറിലധികം വീടുകള്‍ പൂര്‍ണമായും തകര്‍ന്നു. എണ്ണായിരത്തില്‍പ്പരം വീടുകള്‍ക്ക് ഭാഗിക നാശമുണ്ടായി. വീടുകള്‍ക്ക് പുറമെ സര്‍ക്കാര്‍ ആസ്ഥാനമടക്കം വേറെ 42 കെട്ടിടങ്ങള്‍ പൂര്‍ണമായും തകര്‍ന്നു. മൂന്ന് പള്ളിയും ഒരു ആരോഗ്യകേന്ദ്രവും നിലംപൊത്തി. നൂറുകണക്കിന് ഔദ്യോഗിക മന്ദിരങ്ങളും ഭാഗികമായി തകര്‍ന്നു. 43 കുട്ടികളും 13 സ്ത്രീകളുമടക്കം 171 പലസ്തീന്‍കാര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടതായാണ് ഇതുവരെയുള്ള കണക്ക്. പലസ്തീന്‍കാരുടെ പ്രത്യാക്രമണത്തില്‍ രണ്ട് സൈനികരടക്കം ആറ് ഇസ്രയേലികളും മരിച്ചു.

ഗാസ ഭരിക്കുന്ന ഹമാസും പലസ്തീന്‍ അഥോറിറ്റിയുടെ ആസ്ഥാനമടങ്ങുന്ന വെസ്റ്റ് ബാങ്ക് ഭരിക്കുന്ന ഫത്തായും തമ്മിലുള്ള ഭിന്നതകളില്‍ അയവുവരാന്‍ ഇസ്രയേലി ആക്രമണം ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഗാസയില്‍ ജയിലുകളിലുള്ള ഫത്താക്കാരെ വിട്ടയക്കുമെന്ന് ഹമാസ് സര്‍ക്കാര്‍ വക്താവ് അറിയിച്ചു. 22 ഫത്താക്കാരാണ് ഗാസയില്‍ തടവിലുള്ളത്. ആക്രമണവേളയില്‍ ഇസ്രയേലിനു വേണ്ടി ചാരവൃത്തി നടത്തി എന്നാരോപിച്ച് രണ്ട് സംഭവത്തിലായി ഏഴുപേരെ വെടിവച്ചുകൊന്നതിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുമെന്നും ഹമാസ് സര്‍ക്കാര്‍ വക്താവ് അറിയിച്ചു.

deshabhimani 271112

ഇസ്രയേലിന്റെ യുദ്ധക്കൊതിക്കെതിരെ ഗുന്തര്‍ഗ്രാസിന്റെ കവിത

ഇസ്രയേലിന്റെ യുദ്ധക്കൊതി ലോകസമാധാനത്തിന് ഭീഷണിയാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി നൊബേല്‍ സമ്മാന ജേതാവ് ഗുന്തര്‍ ഗ്രാസിന്റെ കവിത. ഇസ്രയേലിന്റെ ആണവപദ്ധതി ഇറാന്‍ജനതയെ തുടച്ചുനീക്കാന്‍ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതാണെന്നും ജര്‍മനി ഇതിന് പിന്തുണ നല്‍കുകയാണെന്നും എണ്‍പത്തിനാലുകാരനായ ഗുന്തര്‍ഗ്രാസ് എഴുതിയ 60 വരി കവിതയില്‍ പറയുന്നു. ജര്‍മന്‍കാരനായ ഗുന്തര്‍ഗ്രാസിന്റെ കവിത ഒരേസമയം മൂന്ന് രാജ്യങ്ങളിലെ പത്രങ്ങളില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. കവിതയ്ക്കെതിരെ ഇസ്രയേല്‍ സര്‍ക്കാര്‍ രംഗത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്.

"തീര്‍ച്ചയായും പറയേണ്ടത്" എന്ന തലക്കെട്ടിലുള്ള കവിത അമേരിക്കയിലെ "ന്യൂയോര്‍ക്ക് ടൈംസ്", റോമിലെ "ലാ റിപ്പബ്ലിക്ക", ജര്‍മനിയിലെ "ന്യൂസ് ഡോയിഷ" എന്നീ പത്രങ്ങളാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. തന്റെ തൂലികയിലെ അവസാനതുള്ളി മഷി കൊണ്ട് എഴുതുന്ന കവിതയാണിതെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇപ്പോള്‍ ഇത് പറഞ്ഞേ തീരൂ. നാളെ പറഞ്ഞാല്‍ ഒരുപാട് വൈകിപ്പോകുമെന്ന വിധത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ സമയം അതിക്രമിച്ചു. അങ്ങേയറ്റം ദുര്‍ബലമായ ലോകസമാധാനത്തിന് ഇസ്രയേലിന്റെ ആണവപദ്ധതി കടുത്ത ഭീഷണിയാണ്. ആദ്യപ്രഹരത്തിനുള്ള അവകാശം തങ്ങള്‍ക്കാണെന്നാണ് ഇസ്രയേല്‍ അവകാശപ്പെടുന്നത്. ഇത് ഇറാന്‍ ജനതയെ തുടച്ചുനീക്കാനാണ്. ഇസ്രയേലിന് അന്തര്‍വാഹിനി നല്‍കുന്ന ജര്‍മനിയിലെ മെല്‍ക്കല്‍സര്‍ക്കാര്‍ ഇതിന് ഒത്താശ ചെയ്യുന്നു-ഗുന്തര്‍ഗ്രാസ് കവിതയില്‍ സമര്‍ഥിക്കുന്നു. ജര്‍മനിയുടെ ധാര്‍മികശബ്ദമായ ഗുന്തര്‍ഗ്രാസിന്റെ കവിത ലോകമെങ്ങും സമാധാനപ്രേമികളില്‍ ആവേശം പകര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഗുന്തര്‍ഗ്രാസ് ജൂതവിരുദ്ധനാണെന്ന് ഇസ്രയേല്‍ ആരോപിച്ചു.

കവിതയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് രൂപാന്തരം

What Must Be Said

Why do I stay silent, conceal for too long
What clearly is and has been
Practiced in war games, at the end of which we as survivors
Are at best footnotes.

It is the alleged right to first strike
That could annihilate the Iranian people--
Enslaved by a loud-mouth
And guided to organized jubilation--
Because in their territory,
It is suspected, a bomb is being built.

Yet why do I forbid myself
To name that other country
In which, for years, even if secretly,
There has been a growing nuclear potential at hand
But beyond control, because no testing is available?

The universal concealment of these facts,
To which my silence subordinated itself,
I sense as incriminating lies
And force--the punishment is promised
As soon as it is ignored;
The verdict of "anti-Semitism" is familiar.

Now, though, because in my country
Which from time to time has sought and confronted
The very crime
That is without compare
In turn on a purely commercial basis, if also
With nimble lips calling it a reparation, declares
A further U-boat should be delivered to Israel,
Whose specialty consists of guiding all-destroying warheads to where the existence
Of a single atomic bomb is unproven,
But through fear of what may be conclusive,
I say what must be said.

Why though have I stayed silent until now?
Because I think my origin,
Which has never been affected by this obliterating flaw,
Forbids this fact to be expected as pronounced truth
Of the country of Israel, to which I am bound
And wish to stay bound.

Why do I say only now,
Aged and with my last ink,
That the nuclear power of Israel endangers
The already fragile world peace?
Because it must be said
What even tomorrow may be too late to say;
Also because we--as Germans burdened enough--
Could be the suppliers to a crime
That is foreseeable, wherefore our complicity
Could not be redeemed through any of the usual excuses.

And granted: I am silent no longer
Because I am tired of the hypocrisy
Of the West; in addition to which it is to be hoped
That this will free many from silence,
Prompt the perpetrator of the recognized danger
To renounce violence and
Likewise insist
That an unhindered and permanent control
Of the Israeli nuclear potential
And the Iranian nuclear sites
Be authorized through an international agency
Of the governments of both countries.

Only this way are all, the Israelis and Palestinians,
Even more, all people, that in this
Region occupied by mania
Live cheek by jowl among enemies,
In the end also to help us.

(Courtesy: theatlantic http://www.theatlantic.com/international/archive/2012/04/gunter-grasss-controversial-poem-about-israel-iran-and-war-translated/255549/)

deshabhimani 070412

ഗാസയില്‍ വീണ്ടും ഇസ്രയേലി ചോരക്കളി

ഗാസ മുനമ്പിലെ പലസ്തീന്‍മണ്ണിനെ ഇസ്രയേല്‍ വീണ്ടും ചോരക്കളമാക്കി. വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി മുതല്‍ ആരംഭിച്ച ഇസ്രയേലി വ്യോമാക്രമണത്തില്‍ 14 പലസ്തീന്‍കാര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇരുപതിലേറെ പേര്‍ക്ക് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റു. വെള്ളിയാഴ്ച കാര്‍സ്ഫോടനത്തിലൂടെ രണ്ടു പലസ്തീന്‍ നേതാക്കളെ വകവരുത്തിക്കൊണ്ടാണ് ഇസ്രയേല്‍ വീണ്ടും ഗാസയില്‍ കൂട്ടക്കുരുതിക്ക് സാഹചര്യമൊരുക്കിയത്. ഈ ആക്രമണത്തിനെതിരെ ഗാസയില്‍ പ്രതിഷേധം അലയടിക്കുമ്പോഴാണ് ഇസ്രയേലി സേന വ്യോമാക്രമണം തുടങ്ങിയത്. വിവിധ മേഖലകളിലായി 13 വട്ടം ആക്രമണം നടത്തിയെന്ന് ഇസ്രയേലി സൈന്യം സമ്മതിച്ചു. തെക്കന്‍ ഇസ്രയേലിലേക്ക് പലസ്തീനില്‍നിന്ന് റോക്കറ്റ് തൊടുത്തതിനു പ്രതികാരമായാണ് വ്യോമാക്രമണമെന്നും ആയുധനിര്‍മാണകേന്ദ്രങ്ങളും റോക്കറ്റ് തൊടുക്കുന്ന മേഖലകളുമാണ് ആക്രമിച്ചതെന്നും സൈന്യം അവകാശപ്പെട്ടു.

പോപ്പുലാര്‍ റസിസ്റ്റന്‍സ് കമ്മിറ്റി (പിആര്‍സി) തലവന്‍ സൊഹൈര്‍ അല്‍ ഖ്വയ്സി, സഹപ്രവര്‍ത്തകനായ മഹ്മൂദ് ഹനാനി എന്നിവരും ശനിയാഴ്ച പുലര്‍ച്ചെ ആക്രമണത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടവരില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ഈജിപ്തിലെ സിനായ് മേഖലയില്‍നിന്ന് കഴിഞ്ഞ ആഗസ്തില്‍ തെക്കന്‍ ഇസ്രയേലിലേക്ക് ആക്രമണം ആസൂത്രണം ചെയ്തത് ഖ്വയ്സിയാണെന്ന് ഇസ്രയേല്‍ വാദിക്കുന്നു. ഖ്വയ്സിയുടെ മരണത്തിനു തിരിച്ചടിയുണ്ടാകുമെന്ന് പിആര്‍സി ഇസ്രയേലിന് മുന്നറിയിപ്പു നല്‍കി. തങ്ങളുടെ പത്തു പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ഇസ്രയേലി ആക്രമണത്തില്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി ഇസ്ലാമിക് ജിഹാദിന്റെ സായുധവിഭാഗമായ അല്‍ ഖുദ്സ് ബ്രിഗേഡ്സ് പറഞ്ഞു. ഇസ്രയേലിന്റെ വ്യോമാക്രമണത്തിനു പ്രതികാരമായി തങ്ങള്‍ റോക്കറ്റ് തൊടുത്തെന്ന് പിആര്‍സിയും പലസ്തീന്‍ പ്രസിഡന്റ് മഹ്മൂദ് അബ്ബാസിന്റെ ഫത്താ പാര്‍ടിയുടെ സായുധവിഭാഗമായ അല്‍ അഖ്സ ബ്രിഗേഡും വ്യക്തമാക്കി.

പലസ്തീന്‍മേഖലയുടെ സമാധാനം തകര്‍ക്കുന്നതും പ്രതികൂല അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നതുമാണ് ഇസ്രയേലിന്റെ നടപടിയെന്ന് ഫത്താ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള പലസ്തീന്‍ അതോറിറ്റി കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഇസ്രയേലിനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങള്‍ ഇടപെടണമെന്ന് പലസ്തീന്‍ പ്രസിഡന്റ് മഹ്മൂദ് അബ്ബാസിന്റെ വക്താവ് നബില്‍ അബു ദായ്ന ആവശ്യപ്പെട്ടു. മേഖലയില്‍ സമാധാനം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ അട്ടിമറിക്കാനാണ് ഇസ്രയേലിന്റെ പ്രകോപനപരമായ ആക്രമണമെന്നാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

സ്വതന്ത്രരാഷ്ട്ര പദവി ആവശ്യപ്പെട്ട് പലസ്തീന്‍ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ സമീപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭൂരിപക്ഷം രാജ്യങ്ങളും പലസ്തീന് അനുകൂലമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കുമ്പോഴും അമേരിക്കയും ഇസ്രയേലും മാത്രമാണ് പലസ്തീന്‍ രാഷ്ട്രത്തിന് അംഗീകാരം നല്‍കുന്നതിനെ ശക്തിയായി എതിര്‍ക്കുന്നത്. യുഎന്‍ സംഘടനയായ യുണെസ്കോയില്‍ കഴിഞ്ഞ ഒക്ടോബറില്‍ പലസ്തീന് അംഗത്വം നല്‍കിയത് അമേരിക്കയ്ക്കും ഇസ്രയേലിനും കനത്ത പ്രഹരമായിരുന്നു. മേഖലയില്‍ സമാധാനാന്തരീക്ഷം തുടരുന്നത് പലസ്തീന് യുഎന്‍ അംഗത്വം നല്‍കാമെന്ന നിലയിലേക്ക് കാര്യങ്ങള്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കുമെന്ന വിലയിരുത്തലാണ് ഇസ്രയേലിനെ വീണ്ടും ആക്രമണത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. 2007 ഡിസംബറിലും ജനുവരിയിലുമായി ഗാസയില്‍ ഇസ്രയേല്‍ സേന നടത്തിയ വ്യോമാക്രണത്തില്‍ ആയിരത്തഞ്ഞൂറിലേറെ പേരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. ഇതില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും കുട്ടികളായിരുന്നു.

deshabhimani 110312

ഇന്ത്യയെ ചട്ടുകമാക്കാന്‍ ഇസ്രയേല്‍ നീക്കം

ഡല്‍ഹിയില്‍ ഇസ്രയേല്‍ എംബസി വാഹനത്തില്‍ കാന്തികബോംബ് സ്ഫോടനമുണ്ടായതിന്റെ പിന്നില്‍ ആരെന്നത് ദുരൂഹമായി തുടരുമ്പോഴും സംഭവത്തിന്റെ മറവില്‍ ഇറാനെതിരായ നീക്കങ്ങളില്‍ ഇന്ത്യയെ കരുവാക്കാന്‍ ഇസ്രയേലി നീക്കം. സ്ഫോടനം ഇന്ത്യയും ഇസ്രയേലും തമ്മില്‍ ഭീകരവിരുദ്ധ സഹകരണംശക്തമാക്കാന്‍ പ്രേരകമാകണമെന്ന് മുതിര്‍ന്ന ഇസ്രയേലിമന്ത്രി ഉസി ലന്‍ഡൗ പറഞ്ഞു. ഇസ്രയേലി ഊര്‍ജ-ജലവിഭവമന്ത്രിയായ ലന്‍ഡൗ അടുത്തയാഴ്ച ഡല്‍ഹിയിലെത്തുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയില്‍ ഭീകരഘടകങ്ങള്‍ സജീവമാണെന്ന് ലന്‍ഡൗ തുടര്‍ന്നു. ഭീകരഭീഷണി നേരിടുന്ന ഇന്ത്യയ്ക്കും ഇസ്രയേലിനും ഒന്നിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിക്കാനുള്ള താല്‍പ്പര്യം വളരുകയാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മുമ്പ് ഇസ്രയേലിന്റെ പൊതുസുരക്ഷാമന്ത്രിയായിരുന്ന ലന്‍ഡൗ ത്രിദിന സന്ദര്‍ശനത്തിനാണ് എത്തുന്നത്. എംബസി വാഹന സ്ഫോടനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ അത് സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളും ഇന്ത്യന്‍ നേതാക്കളുമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യും.

അടുത്തകാലത്തായി ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാന ആയുധദാതാക്കളില്‍ ഒന്നാണ് ഇസ്രയേല്‍ . ഡല്‍ഹി സ്ഫോടനത്തിന് പിന്നില്‍ ഇറാനാണെന്നാണ് ഇസ്രയേല്‍ ആരോപിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ , ഇസ്രയേലി ചാരസംഘടനയായ മൊസാദ് ഇത്തരം ആക്രമണങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതിനാല്‍ അവരുടെ പങ്ക് സംബന്ധിച്ചും സംശയങ്ങളുയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. അടുത്തയിടെ ഇറാന്റെ ആണവ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ കൊലപ്പെടുത്താന്‍ ഉപയോഗിച്ച കാന്തിക ബോംബ് വിദ്യ തന്നെയാണ് ഡല്‍ഹിയിലും ഉപയോഗിച്ചത് എന്നതാണ് സംശയത്തിന് ബലമേകുന്നത്. മൊസാദിന്റെ പരിശീലനം ലഭിക്കുന്ന ഇറാനിയന്‍ വിമതസംഘത്തില്‍പെട്ടവരാണ് ഇറാന്റെ ആണവശാസ്ത്രജ്ഞരെ കൊന്നതിന് പിന്നിലെന്നതിന് സൂചനകള്‍ അമേരിക്കയ്ക്കും ലഭിച്ചിരുന്നു.

ഡല്‍ഹിയിലും ജോര്‍ജിയ തലസ്ഥാനമായ തിബിലിസിയിലും സ്ഫോടനമുണ്ടായതിന്റെ പിറ്റേന്ന് തായ്ലന്‍ഡ് തലസ്ഥാനമായ ബാങ്കോക്കിലുണ്ടായ സ്ഫോടനങ്ങളില്‍ ഇറാനിയന്‍ പാസ്പോര്‍ട്ടുള്ള മൂന്നുപേരാണ് പിടിയിലായത്. ഒരാള്‍ മലേഷ്യയിലാണ് പിടിക്കപ്പെട്ടത്. പുതിയ സാഹചര്യത്തില്‍ ഇസ്രയേലി നയതന്ത്രകാര്യാലയങ്ങള്‍ക്ക് സുരക്ഷ വര്‍ധിപ്പിച്ചു.

ഇതിനിടെ ഡല്‍ഹി സ്ഫോടനത്തിലും മറ്റും ഇറാനെയും ലെബനീസ് ഷിയാ സംഘടനയായ ഹിസ്ബുല്ലയെയും കുറ്റപ്പെടുത്തി യുഎന്നിലെ ഇസ്രയേലിന്റെ സ്ഥിരം പ്രതിനിധി റോണ്‍ പ്രോസര്‍ സെക്രട്ടറി ജനറല്‍ ബാണ്‍ കി മൂണിന് കത്ത് നല്‍കി. സ്ഫോടനങ്ങള്‍ അന്വേഷിച്ച് വസ്തുത പുറത്തുകൊണ്ടുവരണം എന്നാണ് ഇറാന്റെ നിലപാട്.

deshabhimani 170212

ഇസ്രയേലിന് അടിയറവ്

അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ പിന്തുണയോടെ സിയോണിസ്റ്റ് ഫാസിസം നടപ്പാക്കുന്ന അക്രമിരാഷ്ട്രമാണ് ഇസ്രയേല്‍ . ലോകമാകെ പ്രതിഷേധിച്ചിട്ടും ആ രാഷ്ട്രം പലസ്തീനികള്‍ക്കുനേരെ നിരന്തരം ആക്രമണം നടത്തുന്നു. ലോകമര്യാദകളും മാനവികതയും മറന്ന് മനുഷ്യക്കുരുതി നടത്തുന്ന ഇസ്രയേലിനെ അറപ്പോടെ അകറ്റിനിര്‍ത്തിയ പാരമ്പര്യമാണ് ഇന്ത്യയുടേത്. ഇന്ത്യ പിന്തുടര്‍ന്ന ചേരിചേരാനയത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം സാമ്രാജ്യവിരോധത്തിന്റേതാണ്. ജവാഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്റുവിന്റെയും ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെയും കാലത്ത് ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച ചേരിചേരാനയം ഇന്ത്യക്ക് ലോകരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ സവിശേഷമായ സ്ഥാനം നല്‍കിയിരുന്നു. നെഹ്റുവിന്റെ കാലത്ത് ഇസ്രയേലുമായി നയതന്ത്രബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചു. പലസ്തീനെ രാഷ്ട്രമായി അംഗീകരിച്ച് അവരുടെ നയതന്ത്രപ്രതിനിധികളെ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടുവരാനും നമ്മുടെ രാജ്യം തയ്യാറായിരുന്നു.

പി വി നരസിംഹറാവുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുണ്ടായിരുന്ന കോണ്‍ഗ്രസ് സര്‍ക്കാരാണ് 1991ല്‍ ഇസ്രയേലുമായി ഇന്ത്യയെ വീണ്ടും അടുപ്പിച്ചത്. പിന്നീട് എന്‍ഡിഎ ഭരണം വന്നപ്പോള്‍ ബന്ധം കടുത്തു. ഒരു പടികൂടി കടന്ന് മന്‍മോഹന്‍സര്‍ക്കാര്‍ ഇസ്രയേലിനെ ഇന്ത്യയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പങ്കാളിരാഷ്ട്രമാക്കി മാറ്റുകയാണ്. സംയുക്ത സൈനികാഭ്യാസവും ഇസ്രയേലിനുവേണ്ടിയുള്ള ഉപഗ്രഹവിക്ഷേപണവും വമ്പന്‍ ആയുധക്കച്ചവടവുമായി ആ ബന്ധം പടര്‍ന്നുപന്തലിക്കുന്നു. ഇസ്രയേലിന്റെ മുഖ്യ ആയുധകയറ്റുമതി കമ്പോളമാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യ. ഇസ്രയേലിന് ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധോപകരണകയറ്റുമതിക്കുള്ള കരാര്‍ നല്‍കിയത് മന്‍മോഹന്‍സര്‍ക്കാരാണ്. അമേരിക്കയില്‍നിന്നും അതിന്റെ ശിങ്കിടിയായ ഇസ്രയേലില്‍നിന്നും മാത്രമാണ് ഇന്ത്യ ആയുധം വാങ്ങുന്നത്. ഇറാന്റെ പ്രകൃതിവാതക പൈപ്പുലൈന്‍ പദ്ധതി നിഷ്കരുണം ഉപേക്ഷിച്ച് വന്‍ ചെലവുവരുന്ന അമേരിക്കന്‍ ആണവകരാറിനെ അഭയംപ്രാപിച്ചതുപോലെയാണ്, ആയുധം വാങ്ങാനുള്ള ചെലവുകുറഞ്ഞ സാധ്യതകള്‍ ആരായാതെ ഇസ്രയേലിനെ ആശ്രയിക്കുന്നത്. അമേരിക്കയുടെ തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിയായി ഇന്ത്യയെ അധഃപതിപ്പിച്ചതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയാണിത്. ഇന്ന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വെറുക്കപ്പെട്ട ഇസ്രയേലിന്റെ പങ്കാളിയായി അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യത്വം ഇന്ത്യയെ അക്ഷരാര്‍ഥത്തില്‍ അധഃപതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുമായി നടത്തുന്ന ലാഭക്കച്ചവടങ്ങളിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പണമാണ് പലസ്തീനിലെ അമ്മമാരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൊന്നൊടുക്കാന്‍ ഇസ്രയേല്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതുപോലും യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ മറന്നുപോകുന്നു. ഇന്ത്യ-ഇസ്രയേല്‍ നയതന്ത്രബന്ധം തുടങ്ങിയതിന്റെ 20-ാംവാര്‍ഷികത്തില്‍ വിദേശമന്ത്രി എസ് എം കൃഷ്ണയെ ഇസ്രയേലിലേക്ക് അയക്കാനാണ് യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനിച്ചത്. ആ തീരുമാനംതന്നെ ഇന്ത്യ പലസ്തീന്‍വിരുദ്ധ ചേരിയില്‍ കൂടുതല്‍ സജീവമാകാന്‍ പോകുന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്. കൃഷ്ണയുടെ ദ്വിദിന സന്ദര്‍ശനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഇന്ത്യന്‍ സ്ഥാനപതി നവ്തേജ് സര്‍ന നടത്തിയ പ്രഖ്യാപനം ഗൗരവമുള്ളതാണ്. ഇസ്രയേല്‍ ഇന്ത്യയുടെ "സുപ്രധാന പങ്കാളി"യായി മാറുകയാണെന്ന് സര്‍ന പറയുന്നു. കൂടുതല്‍ മേഖലകളിലേക്ക് സഹകരണം വ്യാപിപ്പിക്കുമെന്നും നിലവിലുള്ള സഹകരണം ദൃഢമാക്കുമെന്നും സ്ഥാനപതി കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നു. പുതിയ വര്‍ഷത്തില്‍ ഇന്ത്യ സ്വീകരിക്കുന്ന വിദേശ നയത്തിന്റെ സൂചനയാണ് ഇത് എന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല. ഒരുവശത്ത്, പശ്ചിമേഷ്യയുടെ സമാധാനത്തിനായി ഇന്ത്യ ജാഗ്രതപാലിക്കുമെന്ന് രാഷ്ട്രപതി ഉറപ്പുനല്‍കുമ്പോഴാണ്, പശ്ചിമേഷ്യന്‍ സമാധാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിപത്തായ ഇസ്രയേലിനെ ഗാഢം പുണരാന്‍ യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ തയ്യാറാകുന്നത്. രാജ്യത്തിന്റെ വിദേശനയത്തെയും മാനവികതയിലൂന്നിയ നിലപാടുകളെയും സാമ്രാജ്യവിരുദ്ധപാരമ്പര്യത്തെയും പരിപൂര്‍ണമായി മലിനപ്പെടുത്തുന്ന മന്‍മോഹന്‍ഭരണം അമേരിക്കയുടെ ഇംഗിതമാണ് നടപ്പാക്കുന്നത്.

സ്വതന്ത്രരാഷ്ട്രമെന്ന പലസ്തീന്റെ ദീര്‍ഘകാലമായുള്ള ആവശ്യം ഇതുവരെ അംഗീകരിക്കാന്‍ ഇസ്രയേല്‍ തയ്യാറായിട്ടില്ല. പലസ്തീന്റെ അധീനതയിലുള്ള പ്രദേശങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ കൈയേറുന്നു; ജനങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കുന്നു. ഇസ്രയേലിനെ മേഖലയിലെ സമാധാനം തകര്‍ക്കുന്ന രാജ്യമായാണ് അമേരിക്കയോടടുപ്പമുള്ള ചില യൂറോപ്യന്‍ രാഷ്ട്രങ്ങള്‍പോലും കണക്കാക്കുന്നത്. എന്നിട്ടും ഇന്ത്യ മറ്റൊരു വഴിക്കാണ്. പരസ്പരസഹകരണത്തിന്റെ അളവുകൂട്ടുന്ന വിഷയങ്ങളിലൊന്ന്, "ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധ"മാണെന്ന് സ്ഥാനപതി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പലസ്തീനില്‍ തങ്ങള്‍ നടത്തുന്നത് ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധമാണെന്ന് ഇസ്രയേല്‍ അവകാശപ്പെടുന്നു. ആ "യുദ്ധ"ത്തില്‍ ഇന്ത്യയും പങ്കാളിയാവുകയാണോ? മഹത്തായ ചേരിചേരാ നയത്തെ കുഴിച്ചുമൂടി അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രയേലിന്റെയും ചൊല്‍പ്പടിക്ക് നില്‍ക്കുന്ന വിധേയരാജ്യമായി ഇന്ത്യയെ മാറ്റുന്നതിന്റെ ചേതോവികാരമെന്തെന്ന് ജനങ്ങളോട് പറയാനുള്ള കുറഞ്ഞ ബാധ്യതയെങ്കിലും യുപിഎ നേതൃത്വത്തിനുണ്ട്. സര്‍ക്കാരിനെ നയിക്കുന്ന കോണ്‍ഗ്രസിനും സര്‍ക്കാരില്‍ പങ്കാളിയായി അധികാരം നുണയുന്ന ഇന്ത്യന്‍ യൂണിയന്‍ മുസ്ലിംലീഗിനും ആ ബാധ്യതയുണ്ട്. പലസ്തീനികളുടെ കൂട്ടക്കുരുതിക്ക് ഇസ്രയേലിന് പിന്തുണ നല്‍കുകയാണ് യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ എന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം മൂടിവയ്ക്കാനാകില്ലതന്നെ. ഇസ്രയേലിന് അനുകൂലമായി ഇന്ത്യയെ അധഃപതിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ , നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിനുനേരെയാണ് ആക്രമണം നടത്തുന്നത്. ഈ ലജ്ജാശൂന്യമായ നടപടിക്കെതിരെ അതിശക്തമായ ജനകീയപ്രതിഷേധം വളര്‍ന്നുവരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

deshabhimani editorial 110112

പലസ്തീന്‍ എന്ന എലിജീവിതം

അന്താരാഷ്ട്രരംഗത്ത് വീണ്ടും പലസ്തീന്‍പ്രശ്‌നം സജീവമായിരിക്കുകയാണ്. പലസ്തീന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയില്‍ സ്വതന്ത്രരാജ്യപദവിയോടെ അംഗത്വം നല്‍കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പ്രസിഡന്റ് മെഹ്മൂദ് അബ്ബാസ് ഐക്യരാഷ്ട്ര രക്ഷാസമിതിയെ സമീപിച്ചതോടെയാണ് പലസ്തീന്‍പ്രശ്‌നം സാര്‍വദേശീയമായി ചര്‍ച്ചാവിഷയമായി മാറിയത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര രക്ഷാസമിതി തീരുമാനമെടുക്കാനായി ഒരു മാസമെങ്കിലും എടുക്കും.

പഴയതുപോലെയല്ല. ഇന്ന് പലസ്തീന്‍പ്രശ്‌നത്തില്‍ പലസ്തീനികള്‍ക്ക് അനുകൂലമായ വന്‍ജനപിന്തുണയാണ് പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളില്‍ കൂടി ഉണ്ടാകുന്നത്. ബി ബി സി അടുത്തിടെ നടത്തിയ ഒരു സര്‍വെയുടെ ഫലം പറയുന്നത്, ജര്‍മ്മനിയിലും ബ്രിട്ടനിലും 53 ശതമാനം പേരും പലസ്തീന് സ്വതന്ത്രരാഷ്ട്രപദവി ലഭിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്. അമേരിക്കയും ഫ്രാന്‍സുമുള്‍പ്പെടെയുള്ള സര്‍വേയില്‍ പങ്കെടുത്തവരില്‍ 49 ശതമാനം ഇതേ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എതിര്‍ത്തത് വെറും 21 ശതമാനം മാത്രമാണ്. ലോകരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിര്‍ണായക സ്വാധീനശക്തികളായ പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു ജനവികാരം രൂപപ്പെട്ടുവരാന്‍ കാരണം അല്‍ജസീറ ചാനല്‍ തുടങ്ങി വച്ച മാധ്യമവിസ്‌ഫോടനമാണ്. ഇംഗ്ലീഷ് അല്‍ജസീറ വരുന്നതിന് മുമ്പ് ഇസ്രായേല്‍-അമേരിക്കന്‍ അനുകൂല വാര്‍ത്താ ഏജന്‍സികള്‍ നല്‍കുന്ന വളച്ചൊടിച്ച വാര്‍ത്തകളെ പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങളിലെ വായനക്കാര്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇസ്രായേല്‍ കാണിക്കുന്ന ക്രൂരതയും സ്വന്തം മണ്ണില്‍ നിന്നും ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ട പലസ്തീന്‍കാരുടെ ദൈന്യതയും ലോകം കണ്ടില്ല. മറിച്ച് കല്ലും വടിയുമുപയോഗിച്ച് ഇസ്രായേലിന്റെ സ്റ്റെല്‍ത്ത് ബോംബറുകളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നവരെ ഭീകരവാദികളായാണ് പടിഞ്ഞാറന്‍ അര്‍ധഗോളത്തിലെ വായനക്കാര്‍ കണ്ടത്. അല്‍ജസീറയും ഇന്റര്‍നെറ്റ്, സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്ക് വിപ്ലവവും പക്ഷെ സ്ഥിതി മാറ്റി.

മഹാ അപരാധമാണ് അമേരിക്കയുടെയും ബ്രിട്ടന്റെയും കാര്‍മ്മികത്വത്തില്‍ സയണിസ്റ്റെന്ന ഭീകരവാദികള്‍ പലസ്തീനികളോട് ചെയ്തത്. 1920-ല്‍ പലസ്തീന്‍ ജനസംഖ്യയുടെ അഞ്ചുശതമാനം മാത്രമായിരുന്നു ജൂതര്‍. അറബ് മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ 90 ശതമാനം, അറബ് ക്രൈസ്തവര്‍ അഞ്ചുശതമാനം. എന്നാല്‍ 1947 ആകുമ്പോഴേക്കും മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ ഏതാണ്ട് 30 ശതമാനം ജൂതന്മാരെകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്ന് വന്നവരായിരുന്നു ഇവര്‍. പലസ്തീനെ ഇസ്രായേലും പലസ്തീനുമായി വിഭജിച്ച ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ 181-ാം പ്രമേയം 1947ല്‍ പക്ഷെ മൊത്തം പലസ്തീന്റെ 60 ശതമാനം ഇസ്രായേല്‍ എന്ന യഹൂദരാഷ്ട്രത്തിനു നല്‍കി. ജനസംഖ്യയില്‍ 70 ശതമാനം വരുന്ന, ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷമായി പലസ്തീനില്‍ അധിവസിക്കുന്ന അറബികള്‍ക്ക് കേവലം 40 ശതമാനം. ഇതാണ് പലസ്തീനികള്‍ നേരിട്ട ഒന്നാമത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര അനീതി. തുടര്‍ന്ന് 1948 തൊട്ട് 2010 വരെ നടത്തിയ ചെറുതും വലുതുമായ 13 ഓളം യുദ്ധങ്ങളിലൂടെ ആ 40 ശതമാനം ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് 20 ശതമാനം ഇസ്രായേല്‍ പിടിച്ചെടുത്തു. അങ്ങനെ വെസ്റ്റ്ബാങ്ക്, ഗാസാമുനമ്പ്, പിന്നെ അന്താരാഷ്ട്ര നിയന്ത്രണത്തില്‍ ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭ നിലനിര്‍ത്തിയ ജറുസലേം-ബത്‌ലഹേം മേഖലയും ഇസ്രായേലിന്റെ അധീനതയിലായി. ഇതില്‍ ഇസ്രായേല്‍ കനിഞ്ഞു നല്‍കിയ വെസ്റ്റ്ബാങ്കിന്റെ ചില പ്രദേശങ്ങളിലും ഗാസാ മുനമ്പിലുമാണ് ഏതാണ്ട് മൂന്നു ദശലക്ഷം പലസ്തീനികള്‍ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ് ജീവിക്കുന്നത്. ഇതേസമയം, ബാക്കി വരുന്ന 80 ശതമാനം പ്രദേശത്തും സിറിയയില്‍ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്ത ഗോലാന്‍ കുന്നുകളിലുമായി അഞ്ചു ദശലക്ഷം ജൂതന്മാര്‍ സുഖകരമായി ജീവിക്കുന്നു. രണ്ടു ദശലക്ഷത്തോളം പലസ്തീനികളാകട്ടെ ജീവിക്കുന്നത് അയല്‍രാജ്യങ്ങളിലെ അഭയാര്‍ഥിക്യാമ്പുകളിലാണ്. ഇതില്‍ കുറെപേര്‍ ഇസ്രായേലില്‍ അടിമകളെപ്പോലെയും ജീവിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഗാസാമുനമ്പിലും വെസ്റ്റ്ബാങ്കിലുമാണ് പലസ്തീന്‍ സ്വയം ഭരണമുള്ളത്. ഗാസാ ആകാശത്ത് നിന്നും കടലില്‍ നിന്നുമുള്ള ഇസ്രായേല്‍ ഉപരോധം കൊണ്ട് പട്ടിണി കിടന്നു മരിക്കുകയാണ്. കരയാണെങ്കില്‍ ഇസ്രായേല്‍ അതിര്‍ത്തിയില്‍ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. വെസ്റ്റ്ബാങ്കിലാണെങ്കില്‍ ബത്‌ലഹേം, ഹെബ്രോണ്‍, ജെനിന്‍, നെബുലസ്, ക്യുല്‍ക്വില്യ, രാമല്ല, തുള്‍ക്കാസം തുടങ്ങിയ ഏതാനും ചെറിയ ടൗണുകളിലായാണ് പലസ്തീനികള്‍ എലികളെ പോലെ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ് ജീവിക്കുന്നത്. ഇവരുടെ വാസസ്ഥലത്തിന് ചുറ്റും നാലാള്‍ ഉയരത്തില്‍ ഇസ്രായേല്‍ മതിലുകെട്ടി തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശരിക്കും ഇന്ന് പലസ്തീനികള്‍ ജയിലിലടയ്ക്കപ്പെട്ട നിരപരാധികളായ ഒരു സമൂഹമാണ്.

ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ 1948 ല്‍ അനുവദിച്ച 40 ശതമാനം ഭൂമി പോലും ഇന്ന് പലസ്തീനികള്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. മറിച്ച് 1967ലെ ആറുദിവസ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പായിരുന്ന പ്രദേശങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് അവര്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. അതായത് ഇന്ന് പലസ്തീന്‍ അതോറിറ്റിക്ക് കീഴിലുള്ള വെസ്റ്റ്ബാങ്കിന്റെ ഭാഗവും ഹമാസിന് കീഴിലുള്ള ഗാസാ മുനമ്പും പിന്നെ തലസ്ഥാനമായി കിഴക്കന്‍ ജറുസലേമും. എന്നാല്‍ അതുപോലും നല്‍കില്ലെന്നാണ് ഇസ്രായേല്‍ പറയുന്നത്. പാണ്ഡവര്‍ക്കു വേണ്ടി അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങള്‍ ചോദിച്ചുപോയ കൃഷ്ണനോട് കൗരവര്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ.
ഇപ്പോള്‍ വെസ്റ്റ്ബാങ്കില്‍ 1100 പുതിയ വാസസ്ഥലങ്ങള്‍ കൂടി പണിയുകയാണ് ഇസ്രായേല്‍. ഇതു തന്നെ കിഴക്കന്‍ ജറുസലേമിലെയും സ്ഥിതി. ഇവിടെയാണ് ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും കുടിയേറാനിരിക്കുന്ന 7232 മനസെ ജൂതഗോത്രക്കാര്‍ക്ക് പാര്‍പ്പിടമൊരുക്കാന്‍ ജൂതരാഷ്ട്രം ആലോചിക്കുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഇസ്രായേലിലെ അഞ്ചു ദശലക്ഷത്തോളം വരുന്ന ജൂതന്മാരില്‍ അഞ്ചുലക്ഷം പേര്‍ താമസിക്കുന്നത് 1967ലെ യുദ്ധത്തിലൂടെ പിടിച്ചെടുത്ത പ്രദേശങ്ങളിലാണെന്നോര്‍ക്കുക. ഇതിന് പുറമെയാണ് 4.4 ബില്യണ്‍ യൂറോ മൂല്യമുള്ള പലസ്തീനികളുടെ വെസ്റ്റ്ബാങ്കിലെയും ഗാസയിലെയും അധിനിവേശ പ്രദേശങ്ങളിലെ സമ്പത്ത് ഇസ്രായേല്‍ ഊറ്റിയെടുക്കുന്നത്. പലസ്തീന്റെ മൊത്തം ദേശീയവരുമാനത്തില്‍ 85 ശതമാനം വരുമിത്.

ഇക്കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുതന്നെ പലസ്തീന് സ്വതന്ത്രരാഷ്ട്രപദവി നല്‍കാന്‍ ഇസ്രായേല്‍ സമ്മതിക്കില്ല; ജൂതലോബിയുടെ കുഴലൂത്തുകാരായ അമേരിക്കയും. സ്വന്തമായി സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച കൊസോവയെ രായ്ക്കുരാമാനം അംഗീകരിച്ച അമേരിക്ക 60 വര്‍ഷക്കാലത്തെ പലസ്തീനികളുടെ ന്യായമായ ആവശ്യം കാണാഞ്ഞിട്ടല്ല. ഒബാമ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയില്‍ ചെയ്ത പ്രസംഗം ഇതാണ് കാണിക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല ഐക്യരാഷ്ട്രരക്ഷാസമിതിയില്‍ അബ്ബാസിന്റെ പ്രമേയം വീറ്റോ ചെയ്യുമെന്ന് അമേരിക്ക വ്യക്തമാക്കി കഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ പലസ്തീന് പ്രതീക്ഷിക്കാനുള്ളത് ഒരു സ്വതന്ത്രനിരീക്ഷക പദവിയാണ്.

ഇതിനിടയില്‍ സന്തോഷകരമായ ഒരു വാര്‍ത്ത ഇസ്രായേലിലെ യുവജനങ്ങള്‍ സാമൂഹികനീതിക്കു വേണ്ടി രംഗത്തിറങ്ങുന്നു എന്നതാണ്. അറബ് രാജ്യങ്ങളിലെ ജനമുന്നേറ്റങ്ങളുടെ ചുവടുപിടിച്ചുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണിത്. 25 വയസ്സുള്ള ഡഫ്ണ ലീഫ് എന്ന യുവതിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ യാഥാസ്ഥിതിക ഗവണ്‍മെന്റിന്റെ നവലിബറല്‍ നയങ്ങള്‍ക്കെതിരെയാണ് അവരുടെ പോരാട്ടം. ഒരുപക്ഷെ, ഇവര്‍ നാളത്തെ നേതൃനിരയിലേക്ക് ഉയര്‍ന്നാല്‍ പലസ്തീന് പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നു.

janayugom 031011

നെജാദിന്റെ യുഎന്‍ പ്രസംഗം പാശ്ചാത്യര്‍ ബഹിഷ്കരിച്ചു

ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ പൊതുസഭയുടെ 66-ാം വാര്‍ഷിക സമ്മേളനത്തില്‍ ഇറാന്‍ പ്രസിഡന്റ് മഹ്മൂദ് അഹ്മദിനെജാദിന്റെ പ്രസംഗത്തിനിടെ അമേരിക്കയുടെയും യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയന്‍ രാജ്യങ്ങളുടെയും പ്രതിനിധികള്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയി. പലസ്തീന്‍ ജനതയെ നിഷ്ഠുരം അടിച്ചമര്‍ത്തുകയും മധ്യപൗരസ്ത്യദേശത്താകെ ഭീഷണിയുയര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഇസ്രയേലിനെ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങള്‍ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനെതിരെ അഹ്മദിനെജാദ് തുറന്നടിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു ഇറങ്ങിപ്പോക്ക്. പ്രസംഗം ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ അമേരിക്ക നിയോഗിച്ചിരുന്ന താണപടിയിലുള്ള നയതന്ത്ര ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ് ആദ്യം എണീറ്റുപോയത്. ഉടനെ 27 ഇയു രാജ്യങ്ങളുടെയും പ്രതിനിധികള്‍ അനുഗമിച്ചു. മുന്‍ വര്‍ഷങ്ങളിലെ നാടകം ആവര്‍ത്തിക്കുകയായിരുന്നു പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ .

ഹിറ്റ്ലറുടെ ജൂതകൂട്ടക്കൊലയുടെ പേരില്‍ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങള്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ അതിക്രമങ്ങള്‍ക്ക് അചഞ്ചലമായ പിന്തുണ നല്‍കുകയാണെന്ന് അഹ്മദിനെജാദ് പറഞ്ഞു. 9/11 ഭീകരാക്രമണം ദുരൂഹമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ട അഹ്മദിനെജാദ് അതിനുത്തരവാദിയായി പറയുന്ന ബിന്‍ ലാദനെ കൊന്ന് കടലില്‍ തള്ളിയതിനെയും വിമര്‍ശിച്ചു. ലോകവ്യാപാര കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഇരട്ടഗോപുരങ്ങള്‍ തകര്‍ക്കുന്നതിന് വിമാനങ്ങള്‍ കൈവശപ്പെടുത്താന്‍ സുരക്ഷിതമായ വഴി ഒരുക്കിയവരെ കണ്ടെത്താന്‍ ബിന്‍ ലാദനെ നീതിപീഠത്തിനു മുന്നില്‍ കൊണ്ടുവന്ന് വിചാരണ ചെയ്യുകയായിരുന്നില്ലേ യുക്തിസഹമെന്ന് ഇറാന്‍ പ്രസിഡന്റ് ചോദിച്ചു. പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളുടെ താല്‍പ്പര്യങ്ങളും സാമ്രാജ്യത്വ ലക്ഷ്യങ്ങളും നിറവേറ്റാന്‍ കാപട്യവും ചതിയും അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണെന്നും അവര്‍ സൈനികാക്രമണങ്ങളിലൂടെ രാജ്യങ്ങളെ തകര്‍ക്കുകയാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

സിംബാബ്വെ പ്രസിഡന്റ് റോബര്‍ട് മുഗാബെയും യുഎന്‍ പ്രസംഗത്തില്‍ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിച്ചു. പാശ്ചാത്യ നേതാക്കളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുന്ന അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനല്‍ കോടതിക്ക് (ഐസിസി) ആഫ്രിക്കന്‍രാജ്യങ്ങളെ വിശ്വാസമില്ലെന്നും മുഗാബെ പറഞ്ഞു. ആഫ്രിക്കന്‍ നേതാക്കളെ വേട്ടയാടാനാണ് അത് നിലകൊള്ളുന്നത്. പച്ചക്കള്ളങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ് ഇറാഖില്‍ ആക്രമണം നടത്തിയ ബുഷിനെയും ബ്ലെയറിനെയുംപോലെ അന്താരാഷ്ട്ര കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്ത പാശ്ചാത്യനേതാക്കള്‍ക്ക് നേരെ ഐസിസി പതിവായി കണ്ണടയ്ക്കുകയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. യുഎന്നില്‍ ഇറാന്‍ പ്രസിഡന്റിന് പ്രസംഗിക്കാന്‍ അവസരം കൊടുത്തതിനെ ഇസ്രയേല്‍ വിമര്‍ശിച്ചു. യുഎന്നില്‍ പ്രസംഗിക്കാന്‍ കിട്ടിയ അവസരം അഹ്മദിനെജാദ് വീണ്ടും പാഴാക്കിയെന്ന് അമേരിക്ക കുറ്റപ്പെടുത്തി. അഹ്മദിനെജാദിന്റെ സന്ദര്‍ശനത്തിനെതിരെ അമേരിക്കന്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ ഒത്താശയോടെ ന്യൂയോര്‍ക്കില്‍ പ്രകടനങ്ങള്‍ നടന്നിരുന്നു.

വിമാനം ഇടിച്ചല്ല ഇരട്ടഗോപുരങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നത്: അഹ്മദിനെജാദ്

വാഷിങ്ടണ്‍ : അമേരിക്കയില്‍ ലോകവ്യാപാരകേന്ദ്രത്തിന്റെ ഇരട്ടഗോപുരങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നത് വിമാനങ്ങള്‍ ഇടിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രമല്ലെന്ന് ഇറാന്‍ പ്രസിഡന്റ് നെജാദ് പറഞ്ഞു. എന്‍ജിനിയറെന്ന നിലയില്‍ തനിക്ക് ഇക്കാര്യം കൃത്യമായി പറയാന്‍ കഴിയും. മുന്‍കൂട്ടി തീരുമാനിച്ച പ്രകാരമുള്ള സ്ഫോടനമാണ് ഇരട്ടഗോപുരങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ നടന്നത്. ഇതിനു പിന്നില്‍ അമേരിക്കയെയും സംശയിക്കാമെന്നും നെജാദ് അസോസിയേറ്റഡ് പ്രസിന് നല്‍കിയ അഭിമുഖത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ദുരന്തസ്ഥലം സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ നെജാദിന് അമേരിക്ക അനുമതി നിഷേധിച്ചിരുന്നു. താന്‍ ഇത്തവണയും സന്ദര്‍ശനത്തിന് ശ്രമിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ 20 ശതമാനം സമ്പുഷ്ടീകരിച്ച യുറേനിയം തന്നാല്‍ ഇറാന്‍ അത്രതന്നെ യുറേനിയം സമ്പുഷ്ടീകരണം നിര്‍ത്തിവയ്ക്കാമെന്ന് നെജാദ് ന്യൂയോര്‍ക്കില്‍ പറഞ്ഞു. 20 ശതമാനം സമ്പുഷ്ടീകരിച്ച യുറേനിയംകൊണ്ട് രാജ്യത്തിന്റെ ഊര്‍ജ ആവശ്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റാനാകുമെന്നും നെജാദ് പറഞ്ഞു. ഈ ആഴ്ചതന്നെ പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ ഇതിനു തയ്യാറായാല്‍ സമ്പുഷ്ടീകരണം അപ്പോള്‍ത്തന്നെ നിര്‍ത്തിവയ്ക്കാന്‍ തയ്യാറാണ്. ഇറാന്റെ ആണവപരിപാടി ആഭ്യന്തര ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുമാത്രമാണ്. 20 ശതമാനം സമ്പുഷ്ടീകരിച്ച യുറേനിയം ക്യാന്‍സര്‍ ചികിത്സയ്ക്കുമാത്രം ഉതകുന്ന ഒന്നാണ്. ഇതുകൊണ്ട് ആണവനിലയം സ്ഥാപിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ലെന്നും അമേരിക്കയടക്കുമുള്ള രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് മറുപടിയായി നെജാദ് പറഞ്ഞു. അണ്വായുധങ്ങള്‍ നിര്‍മിക്കുന്നതിനാണ് ഇറാന്റെ ശ്രമമെന്നാണ് പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങള്‍ ആരോപിക്കുന്നത്.

ദേശാഭിമാനി 240911

പലസ്തീന്‍ അഭയാര്‍ഥികള്‍ക്കു നേരെ ഇസ്രായേല്‍ ആക്രമണം

മജ്ദാല്‍ ഷാംസ്, ഗൊലാന്‍ ഹൈറ്റ്‌സ്: സിറിയയിലെ പലസ്തീന്‍ അഭയാര്‍ഥികള്‍ നടത്തിയ മാര്‍ച്ചിനു നേരെ ഇസ്രായേല്‍ സൈന്യം വെടിവയ്പ് നടത്തി. ഇസ്രായേല്‍ അധിനിവേശം നടത്തിയ ഗൊലാന്‍ മലനിരകളിലേക്കായിരുന്നു പലസ്തീന്‍ പ്രക്ഷോഭകര്‍ മാര്‍ച്ച് നടത്തിയത്. കഴിഞ്ഞമാസവും ഇത്തരത്തില്‍ ഗൊലാന്‍ മലനിരകളിലേക്ക് പലസ്തീന്‍ അഭയാര്‍ഥികള്‍ മാര്‍ച്ച് നടത്തിയിരുന്നു.
ആറുപേര്‍ മരിച്ചതായും നിരവധിപേര്‍ക്ക് പരിക്കേറ്റതായും സിറിയന്‍ ദേശീയ ടെലിവിഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തു. 1967ലെ  പശ്ചിമേഷ്യന്‍ യുദ്ധത്തിന്റെ 44ാം വാര്‍ഷികത്തിന്റെ സ്മരണ പുതുക്കാനാണ് പ്രകടനം സംഘടിപ്പിച്ചത്. ഇസ്രായേലി അതിര്‍ത്തിയിലെ കമ്പിവേലി നീക്കം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ച അക്രമികളെ പിരിച്ചുവിടാനാണ് വെടിവച്ചതെന്ന് ഇസ്രായേല്‍ സൈനിക വക്താവ് പറഞ്ഞു. ഇസ്രായേലിന്റെ പരമാധികാരത്തിനുമേല്‍ കൈകടത്തുന്ന രീതിയില്‍ അതിര്‍ത്തി തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമമുണ്ടായപ്പോഴാണ് സൈനിക നടപടിയ്ക്ക് നിര്‍ദേശം നല്‍കിയതെന്ന് ഇസ്രായേലി പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിന്‍ നെതന്യാഹു അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഇസ്രായേല്‍ അതിര്‍ത്തിയിലെങ്ങും സുരക്ഷാ നടപടികള്‍ ശക്തിപ്പെടുത്തി. ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികരെ കൂടുതലായി അതിര്‍ത്തി പ്രദേശത്തേയ്ക്ക് നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സിറിയയ്ക്കു പുറമേ ലെബനന്‍, ഗാസാ മുനമ്പ് എന്നിവിടങ്ങളിലും പലസ്തീന്‍ അഭയാര്‍ഥികള്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയ്ക്കിടെ നിരവധി തവണ പ്രകടനം നടത്തിയിരുന്നു. വടക്കന്‍ അതിര്‍ത്തി പ്രദേശത്ത് കിടങ്ങുകള്‍ നിര്‍മിച്ചും  കുഴിബോംബുകള്‍ പാകിയും ഇസ്രായേല്‍ പ്രക്ഷോഭകര്‍ക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടികള്‍ കൈക്കൊളളാനുളള ശ്രമങ്ങള്‍ തുടങ്ങി. മേയ് 15 മുതല്‍ ഇസ്രായേലിന്റെ വിവിധ അതിര്‍ത്തി പ്രദേശങ്ങള്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ച് നടന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ക്കു നേരെയുണ്ടായ സൈനിക നടപടിയില്‍ 12 ലധികം പേര്‍ മരിച്ചു. പലസ്തീനെ സ്വതന്ത്രരാജ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കാനുളള തീരുമാനം ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കകം ഉണ്ടാകാനിരിക്കേയാണ് പുതിയ സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍. 1967 ലെ അതിര്‍ത്തി അംഗീകരിച്ച് പലസ്തീന്‍ പ്രശ്‌നത്തിന് സമാധാനപരമായ പരിഹാരം കാണണമെന്ന അമേരിക്കയുടെ ആവശ്യം സഖ്യകക്ഷിയായ ഇസ്രായേല്‍ തളളിയിരുന്നു.

ജനയുഗം 060611

ഇസ്രായേലിനെതിരായ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ പ്രമേയം അമേരിക്ക വീറ്റോ ചെയ്തു

ജനീവ: പലസ്തീന്‍ അധീനപ്രദേശങ്ങളില്‍ ഇസ്രായേല്‍ നടത്തുന്ന അനധികൃത പാര്‍പ്പിട നിര്‍മാണത്തെ അപലപിക്കുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ പ്രമേയം രക്ഷാസമിതിയില്‍  അമേരിക്ക വീറ്റോ ചെയ്തു. സമാധാനശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് പ്രധാന തടസ്സം ഈ നിര്‍മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാണെന്ന് പ്രമേയത്തില്‍ പ്രത്യേകം പരാമര്‍ശിച്ചിരുന്നു. രക്ഷാസമിതിയിലെ മറ്റ് പതിനാല് അംഗങ്ങളും പ്രമേയത്തെ പിന്തുണച്ചിരുന്നു. പലസ്തീന്‍ വിമോചനമുന്നണിയുടെ നിരന്തരശ്രമത്തിന്റെ ഫലമായാണ് പ്രമേയം രക്ഷാസമിതിയിലെത്തിയത്.

ഉറ്റസഖ്യകക്ഷിയായ ഇസ്രായേലിനെതിരെ നിലപാടെടുക്കാന്‍ തയ്യാറല്ലെന്ന് അമേരിക്കയുടെ പരസ്യപ്രഖ്യാപനം കൂടിയായി വീറ്റോ നടപടി. അടുത്തിടെ നടന്ന സമാധാനചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് കാര്‍മികത്വം വഹിച്ച അമേരിക്കന്‍ നിലപാടിന്റെ പൊളളത്തരം കൂടി വെളിച്ചത്താക്കുന്നതായിരുന്നു പ്രമേയത്തിനെതിരായുളള നിലപാട്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയില്‍ ഒബാമ ഭരണകൂടം കൊണ്ടുവരുന്ന ആദ്യത്തെ വീറ്റോയാണ് ഇന്നലത്തേത്. ഇസ്‌ലാമിക രാജ്യങ്ങളുമായി അടുത്ത ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഒബാമയ്ക്ക് തീരുമാനം തിരിച്ചടിയാകും. ഇസ്രായേലില്‍ നിന്നും അമേരിക്കന്‍ കോണ്‍ഗ്രസില്‍ ശക്തമായ ഇസ്രായേല്‍ അനുകൂല വിഭാഗത്തില്‍ നിന്നുമുളള സമ്മര്‍ദ്ദത്തെതുടര്‍ന്നാണ് അമേരിക്ക ഈ നിലപാടിലേയ്‌ക്കെത്തിയത്.

പശ്ചിമേഷ്യയില്‍ പടരുന്ന അറബ് ജനതയുടെ പ്രക്ഷോഭത്തിന് അമേരിക്കയുടെ പലസ്തീന്‍ വിരുദ്ധനിലപാട് കൂടുതല്‍ കരുത്തുപകരും. അറബ് രാജ്യങ്ങളില്‍ ഏകാധിപത്യഭരണം നടത്തുന്നവരില്‍ ഏറിയപങ്കും അമേരിക്കന്‍ വിധേയത്വമുളളവരാണ്. പലസ്തീന്‍ പ്രശ്‌നം ഇസ്രായേലും പലസ്തീനും തമ്മിലുളള ഉഭയകക്ഷി ചര്‍ച്ചയിലൂടെ പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന നിലപാടാണ് അമേരിക്ക രക്ഷാസമിതിയില്‍ സ്വീകരിച്ചത്. ഇത്തരത്തിലൊരു പ്രമേയം പാസാക്കിയാല്‍ അത് ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുളള ബന്ധത്തില്‍ കൂടുതല്‍ വിളളലുകളുണ്ടാക്കുമെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ അമേരിക്കന്‍ അംബാസിഡര്‍ സൂസന്‍ റൈസ് വിലയിരുത്തി. അമേരിക്കന്‍ സമീപനത്തെ നിര്‍ഭാഗ്യകരമെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച പലസ്തീന്‍ വിമോചനമുന്നണി സെക്രട്ടറി ജനറല്‍ യാസെര്‍ അബേദ് റബോ അമേരിക്കന്‍ ഭരണകൂടത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത ഇതോടെ തകര്‍ന്നിരിക്കുകയാണെന്ന്  അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. അമേരിക്കന്‍ തീരുമാനത്തെ ഇസ്രായേല്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിന്‍ നെതന്യാഹു സ്വാഗതം ചെയ്തു.

ജനയുഗം 210211

സിറിയന്‍ ആണവനിലയം ഇസ്രയേല്‍ തകര്‍ത്തുവെന്ന് യുഎസ് രേഖ

ജറുസലേം: സിറിയയുടെ ആണവനിലയം ഇസ്രയേല്‍ ബോംബിട്ടു തകര്‍ത്തതായി വിക്കിലീക്സ് വെളിപ്പെടുത്തി. ഇസ്രയേല്‍ ദിനപത്രമാണ് ഈ വിവരം പുറത്തുവിട്ടത്. 2007 ല്‍ ആണവനിലയം പ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിക്കാന്‍ ആഴ്ചകള്‍മാത്രം ശേഷിക്കെയായിരുന്നു ഇസ്രയേലിന്റെ അതിക്രമം. ഇക്കാര്യം പരാമര്‍ശിച്ച് അന്നത്തെ അമേരിക്കന്‍ വിദേശസെക്രട്ടറി കോണ്ടലീസ റൈസ് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ അമേരിക്കന്‍ നയതന്ത്രജ്ഞര്‍ക്ക് അയച്ച രേഖകളാണ് വിക്കിലീക്സ് ചോര്‍ത്തിയത്. ആക്രമണം നടന്നതിന് ലഭിക്കുന്ന ഔദ്യോഗികമായ ആദ്യ തെളിവാണിത്. അമേരിക്കയും ഇസ്രയേലും നടത്തിയ കൂട്ടായ നീക്കങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമായിരുന്നു ആക്രമണമെന്ന് രേഖകള്‍ തെളിയിക്കുന്നു.

2007 സെപ്തംബര്‍ ആറിനായിരുന്നു ആക്രമണം. രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്ക് മരുഭൂമിയിലാണ് അല്‍ കിബാര്‍ എന്ന പേരില്‍ സിറിയ ആണവനിലയം നിര്‍മിച്ചത്. ഇസ്രയേല്‍ വ്യോമാക്രമണത്തിലൂടെയാണ് ഇതു തകര്‍ത്തത്. പുനര്‍നിര്‍മിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തവിധം നിലയം തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമായെന്ന് റൈസ് എഴുതി. അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ പൂര്‍ണമായും നീക്കംചെയ്ത ശേഷം സിറിയ ഇവിടെ പുതിയൊരു കെട്ടിടം നിര്‍മിച്ചു. ഉത്തരകൊറിയയുടെ സഹായത്തോടെയാണ് നിലയം നിര്‍മിച്ചതെന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുണ്ടെന്ന് റൈസ് ആരോപിക്കുന്നു. ഉത്തരകൊറിയ യോങ്ബ്യോണില്‍ നിര്‍മിച്ചതുപോലുള്ള ആണവനിലയമാണ് സിറിയയും നിര്‍മിച്ചതെന്നും അവര്‍ പറയുന്നു. അമേരിക്കന്‍ രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗം നിലയത്തെക്കുറിച്ച് വിവരം ശേഖരിച്ചിരുന്നു. ആണവനിലയത്തിന്റെ നിര്‍മാണം രഹസ്യമാക്കി വയ്ക്കാന്‍ സിറിയ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. സമാധാനപരമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കല്ല ഈ ആണവനിലയം സ്ഥാപിച്ചതെന്ന് കരുതാന്‍ എല്ലാ സാഹചര്യവും ഉണ്ടെന്നും കോണ്ടലീസ പറയുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര ആണവോര്‍ജ ഏജന്‍സി(ഐഎഇഎ)യെയോ മാധ്യമങ്ങളെയോ ആണവനിലയം പരിശോധിക്കാന്‍ സിറിയ അനുവദിച്ചില്ല. രഹസ്യമായാണ് ഇതിന്റെ നിര്‍മാണം നടത്തിയതെന്ന് റൈസ് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. ഇസ്രയേല്‍ തകര്‍ത്തത് നിര്‍മാണത്തിലിരിക്കുന്ന സൈനികകേന്ദ്രമായിരുന്നുവെന്നാണ് സിറിയ പറയുന്നതെന്നും ആണവനിലയം നിര്‍മിക്കുന്ന കാര്യം അവര്‍ സമ്മതിച്ചില്ലെന്നും റൈസിന്റെ രേഖകളിലുണ്ട്. ആക്രമണം ഇസ്രയേല്‍ നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല. എന്നാല്‍, ഔദ്യോഗികമായി ഇക്കാര്യം സമ്മതിച്ചിട്ടുമില്ല.

ദേശാഭിമാനി 251210

ഇസ്രായേലുമായുള്ള അതിരുകടന്ന ചങ്ങാത്തം

ഇന്ത്യ-ഇസ്രായേല്‍ ഉഭയകക്ഷി വ്യാപാരം വന്‍തോതില്‍ വര്‍ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരക്കരാറില്‍ ഒപ്പുവെയ്ക്കാന്‍ രണ്ടു രാഷ്ട്രങ്ങളിലെയും ധനമന്ത്രിമാര്‍ തമ്മില്‍ ധാരണയായതായി മാധ്യമങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞയാഴ്ച വാഷിംഗ്ടണില്‍ നടന്ന ലോക ബാങ്ക് - ഐ എം എഫ് അര്‍ധവാര്‍ഷിക സമ്മേളനത്തിനിടയില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ധനമന്ത്രി പ്രണബ്കുമാര്‍ മുഖര്‍ജിയും ഇസ്രായേല്‍ ധനമന്ത്രി യുവാല്‍ സ്റ്റീനിറ്റ്‌സും നടത്തിയ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കൊടുവിലാണ് ഇങ്ങനെയൊരു തീരുമാനമുണ്ടായതെന്ന് ഇസ്രായേല്‍ ദിനപത്രം 'ഗ്ലോബ്‌സ്' റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
പ്രസിദ്ധ ഇസ്രായേല്‍ കമ്പനി പ്രതിനിധികളുമായി യുവാല്‍ സ്റ്റീനിറ്റ്‌സ് അടുത്തവര്‍ഷം ആദ്യം ഇന്ത്യ സന്ദര്‍ശിക്കുമെന്നും സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരകരാറില്‍ ഇരു രാഷ്ട്രങ്ങളും ഒപ്പുവെയ്ക്കുമെന്നുമാണ് വാര്‍ത്ത. 500 കോടി ഡോളറിന്റെ ഉഭയകക്ഷി വ്യാപാരമാണത്രേ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.
ഇസ്രായേലിനോട് ഇന്ത്യ അടുത്തകാലത്ത് സ്വീകരിച്ചുവരുന്ന നയസമീപനങ്ങളുടെ ഒടുവിലത്തെ ഉദാഹരണമാണിത്.

ഇന്ത്യയെ കേവലം വിപണിയായി കാണുന്ന സമീപനമാണ് അമേരിക്കയുള്‍പ്പെടെയുള്ള സാമ്രാജ്യത്വശക്തികള്‍ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇസ്രായേലും ഇന്ത്യയെ വെറും ചന്തയായി തന്നെയാണ് കാണുന്നത്. അമേരിക്കയിലെയും യൂറോപ്പിലെയും വിപണികളെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് തങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നോട്ടുപോകാനാവില്ലെന്നും ഇന്ത്യ പോലുള്ള വലിയ കമ്പോളങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയേ മതിയാവൂ എന്നുമാണ് ഇസ്രായേല്‍ ധനമന്ത്രി യുവാല്‍ സ്റ്റീനിറ്റ്‌സ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. ഇന്ത്യയെ വെറും കമ്പോളമായി കാണുന്ന വിപണിശക്തികള്‍ക്ക് നിരുപാധികം വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ഭരണാധികാരികളുടെ നയസമീപനം ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളാണ് സൃഷ്ടിക്കുക. വിപണികള്‍ പിടിച്ചടക്കുന്നതിലൂടെ ഇന്ത്യയുടെ സാമ്പത്തിക സമീപനത്തെയും സാമൂഹ്യജീവിതഘടനയെയും വന്‍തോതില്‍ സ്വാധീനിക്കുവാന്‍ സാമ്രാജ്യത്വശക്തികള്‍ ശ്രമിക്കും. അതിന്റെ ദുരനുഭവങ്ങള്‍ ഇന്ത്യ കഴിഞ്ഞ കുറേവര്‍ഷങ്ങളായി അഭിമുഖീകരിക്കുന്നുണ്ട്. കര്‍ഷക ആത്മഹത്യാപരമ്പരകളും കാര്‍ഷിക തകര്‍ച്ചയും വിപണിയില്‍ കുതിച്ചുയരുന്ന ആവശ്യഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ വിലനിലവാരവും സാമ്രാജ്യത്വശക്തികളുടെ കമ്പോള അധിനിവേശത്തിന്റെകൂടി പ്രതിഫലനങ്ങളാണ്.

1992 ലാണ് ഇന്ത്യ ഇസ്രായേലുമായി നയതന്ത്രബന്ധം സ്ഥാപിച്ചത്. അതുവരെ അവരുമായി അകല്‍ച്ച പാലിച്ചത് സിയോണിസ്റ്റ് ഭീകരതയ്‌ക്കെതിരായ ഇന്ത്യയുടെ അടിയുറച്ച നിലപാടുകൊണ്ടാണ്. ആ നയം ഇസ്രായേല്‍ ഇപ്പോഴും കയ്യൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു മാത്രമല്ല വര്‍ധിതവീര്യത്തോടെ നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പലസ്തീനിലെ നിരാലംബരായ മനുഷ്യരെ ക്രൂരമായി കൊലച്ചെയുകയാണ് ഇസ്രായേല്‍ ഭീകരത. ഗാസയിലെ മനുഷ്യരെ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ കണികപോലും കാട്ടാതെ നിരന്തരം വേട്ടയാടുന്നു. പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളും സ്ത്രീകളും വൃദ്ധരും സിയോണിസ്റ്റ് ഭീകരതയാല്‍ നിര്‍ദയം കൊലചെയ്യപ്പെടുന്നു. രാജ്യമില്ലാത്ത ജനതയായി പലസ്തീനിയര്‍ അലയണമെന്ന ധാര്‍ഷ്ട്യത്തോടെ ലോകത്തെയാകെ അമേരിക്കന്‍ പിന്തുണയോടെ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണ് ഇസ്രായേല്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഇത്തരമൊരു നൃശംസതയ്‌ക്കെതിരെ അതിശക്തമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കുവാന്‍ ബാധ്യസ്ഥമാണ് ഇന്ത്യ. സമാധാനത്തിന്റെയും ശാന്തിയുടെയും മാനവസ്‌നേഹത്തിന്റെയും മഹനീയ സന്ദേശമാണ് ഇന്ത്യ എക്കാലവും ഉയര്‍ത്തിപിടിച്ചിട്ടുള്ളത്. പക്ഷേ അമേരിക്കന്‍ വിധേയത്വം ഏറിപ്പോയതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേലിനെ എതിര്‍ക്കുവാനോ വിമര്‍ശിക്കുവാനോ മാറിനില്‍ക്കുവാനോ ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണാധികാരികള്‍ക്ക് ധൈര്യമില്ല.

1992 ല്‍ ഉഭയകക്ഷി വ്യാപാരം ആരംഭിക്കുന്ന കാലത്ത് 20 കോടി ഡോളറിന്റെ വ്യാപാരമാണ് ഇന്ത്യയും ഇസ്രായേലും നടത്തിയിരുന്നതെങ്കില്‍ ഇപ്പോഴത് 500 കോടി ഡോളറായി ഉയര്‍ത്തുവാനാണ് പദ്ധതി. ഇന്ത്യന്‍ കമ്പോളങ്ങളില്‍ ഇസ്രായേലിന്റെ സാന്നിധ്യവും നിര്‍ണായകമാവുമെന്നുവേണം തിരിച്ചറിയാന്‍.

ഏറ്റവും വലിയ ആയുധ ഇടപാടുകളിലും ഇസ്രായേലുമായി ഏര്‍പ്പെടാന്‍ നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികള്‍ മടി കാണിക്കുന്നില്ല. കോടാനുകോടി രൂപയുടെ ആയുധ ഇടപാടിലാണ് ഇന്ത്യയും ഇസ്രായേലും തമ്മില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ ആയുധ ഇടപാടുകള്‍ അഴിമതി ആക്ഷേപങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമാകുകയും ഏറെ ദുരൂഹത സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പ്രതിരോധമന്ത്രി ഏ കെ ആന്റണിപോലും ഇന്ത്യ-ഇസ്രായേല്‍ ആയുധ ഇടപാടില്‍ മുള്‍മുനയിലാണ്. ലോഹ ഉല്‍പന്നങ്ങള്‍, വളം, ധാതുക്കള്‍ എന്നിവയുടെ ഇന്ത്യയിലേയ്ക്കുള്ള കയറ്റുമതിയിലും ഇസ്രായേല്‍ നേട്ടം കൈവരിച്ചു.

ലോകസമാധാനത്തെയും മാനവസ്‌നേഹത്തെയും തൃണവിലയോടെ കാണുന്ന ഇസ്രായേലുമായി അതിരുവിട്ട ചങ്ങാത്തം സ്ഥാപിക്കുകയും സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരക്കരാറിലും ആയുധ ഇടപാടിലും ഏര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഇന്ത്യയുടെ നയം നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിനും നിലപാടുകള്‍ക്കും വിരുദ്ധമാണ്. സാമ്രാജ്യത്വ വിധേയത്വം ഇന്ത്യയ്ക്ക് കഷ്ടനഷ്ടങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും സമ്മാനിക്കുകയില്ലെന്ന് ഇന്ത്യന്‍ ഭരണാധികാരികള്‍ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.

ജനയുഗം മുഖപ്രസംഗം 141010

ഇസ്രയേലിനെ ബഹിഷ്കരിക്കുക

പലസ്തീന്‍ജനതയോട് നിര്‍ദയം പെരുമാറുന്ന ഇസ്രയേലിലെ വംശവെറിയന്‍ ഭരണകൂടം ലോകമനഃസാക്ഷിക്ക് മുന്നില്‍ പ്രതിക്കൂട്ടിലാണ്. പലസ്തീന്‍കാരുടെ പ്രാഥമിക മനുഷ്യാവകാശങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കാന്‍പോലും ഇസ്രയേല്‍ തയ്യാറാകുന്നില്ല. ഉപരോധം നേരിടുന്ന ഗാസയിലേക്ക് ദുരിതാശ്വാസവസ്തുക്കളുമായി വന്ന കപ്പല്‍വ്യൂഹത്തെ ഇസ്രയേല്‍കമാന്‍ഡോകള്‍ പൈശാചികമായ രീതിയില്‍ ആക്രമിച്ചത് രാജ്യാന്തരസമൂഹത്തെ നടുക്കി. ഇതേത്തുടര്‍ന്ന് തുര്‍ക്കിപോലുള്ള രാജ്യങ്ങള്‍പോലും ഇസ്രയേല്‍ സര്‍ക്കാരുമായുള്ള നയതന്ത്രബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചു. എന്നാല്‍, കേന്ദ്രത്തിലെ യുപിഎ സര്‍ക്കാര്‍ രാജ്യത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വിദേശനയത്തില്‍നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച് ഇസ്രയേലുമായി ബന്ധം ശക്തമാക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ കൊള്ളുകയാണ്. ഗാസ ആക്രമണത്തെ അപലപിച്ച് വിദേശമന്ത്രാലയം പുറപ്പെടുവിച്ച പ്രസ്താവനയില്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ് വിമര്‍ശിക്കാന്‍പോലും തയ്യാറായില്ല.

പലസ്തീന്‍മണ്ണിലെ അധിനിവേശമേഖലകളില്‍ ഇസ്രയേല്‍ നടത്തിവരുന്ന നിര്‍മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അവസാനിപ്പിക്കാതെ സമാധാനചര്‍ച്ചകള്‍ ഫലപ്രദമാകില്ല. കൈയേറ്റത്തിനെതിരായി പ്രതിഷേധിക്കുന്ന പലസ്തീന്‍യുവാക്കളെ സങ്കീര്‍ണമായ ആയുധങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇസ്രയേല്‍സേന വകവരുത്തുന്നത്. ഇത്തരത്തില്‍ ഗാസയില്‍ ഇസ്രയേല്‍ പരീക്ഷിച്ച ആയുധങ്ങളാണ് ഇന്ത്യ വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നത്. ഇസ്രയേലില്‍നിന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ആയുധം വാങ്ങുന്ന രാജ്യം ഇന്ത്യയാണ്. കഴിഞ്ഞദിവസം ന്യൂഡല്‍ഹിയില്‍ സംഘടിപ്പിച്ച പലസ്തീന്‍ ഐക്യദാര്‍ഢ്യസമ്മേളനത്തില്‍, സിപിഐ എം ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി പ്രകാശ് കാരാട്ട് ഇസ്രയേലുമായി പ്രതിരോധ-സുരക്ഷ സഹകരണം ശക്തമാക്കുന്ന കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിനെ നിശിതമായി വിമര്‍ശിക്കുകയുണ്ടായി. കശ്മീര്‍സ്ഥിതി കൈകാര്യംചെയ്യാന്‍ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ ഉപദേശം തേടുന്നുവെന്ന ധാരണ കശ്മീരിലെ സാധാരണജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രബലമാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലം മുതലുള്ള ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചിന്താധാരയ്ക്ക് എതിരായ സംഭവഗതിയാണിതെന്ന് പ്രകാശ് കാരാട്ട് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഇസ്രയേലുമായുള്ള പ്രതിരോധഇടപാടുകളില്‍ ശതകോടി ഡോളറുകളുടെ അഴിമതിയാണ് നടക്കുന്നത്, നമ്മുടെ പ്രതിരോധസംവിധാനത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പിനെ ഇത് തകര്‍ക്കും. കോഴഇടപാടുകള്‍ നടത്തിയതിന് നേരത്തെ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ കരിമ്പട്ടികയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയ ഇസ്രയേല്‍ ആയുധക്കമ്പനികള്‍ക്ക് ക്ളീന്‍ചിറ്റ് നല്‍കാനും നീക്കം സജീവമാണ്.

പലസ്തീന്‍ജനതയോടുള്ള ഐക്യദാര്‍ഢ്യത്തിന്റെ ശബ്ദം ഇന്ത്യന്‍ പാര്‍ലമെന്റിനുള്ളില്‍ ദുര്‍ബലമായതാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കാന്‍ കാരണം. പലസ്തീന്‍ ജനതയോട് ഇന്ത്യ സുസ്ഥിരമായ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം ഔദ്യോഗികമായി പ്രകടിപ്പിക്കണമെന്നും ഇസ്രയേലുമായുള്ള സൈനികബന്ധം വിച്ഛേദിക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ട് പാര്‍ലമെന്റിനുള്ളില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തോടൊപ്പം നിലയുറപ്പിക്കാന്‍ സമ്മേളനത്തില്‍ പങ്കെടുത്ത കോണ്‍ഗ്രസ് നേതാവ് മണിശങ്കര്‍ അയ്യരോടും എന്‍സിപി ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി ഡി പി ത്രിപാഠിയോടും കാരാട്ട് അഭ്യര്‍ഥിച്ചിരുന്നു. രാജ്യാന്തരതലത്തില്‍ ഇസ്രയേലിനെതിരെ ഉയര്‍ന്നുവന്നിരിക്കുന്ന ബഹിഷ്കരണ, ഉപരോധ പ്രസ്ഥാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാന്‍ സമാനമായ പരിപാടി ഇന്ത്യയില്‍ ഇടതുപക്ഷം സംഘടിപ്പിക്കുകയാണ്. ഇന്ത്യന്‍തുറമുഖങ്ങളില്‍ ഇസ്രയേല്‍കപ്പലുകള്‍ ബഹിഷ്കരിക്കാനുള്ള കൂട്ടായ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ ട്രേഡ് യൂണിയനുകളോട് അഭ്യര്‍ഥിക്കുമെന്നും കാരാട്ട് പ്രഖ്യാപിക്കുകയുണ്ടായി.

ഇംഗ്ളണ്ട് ഇംഗ്ളീഷ്ജനതയുടെ മാതൃരാജ്യം എന്നതുപോലെ പലസ്തീന്‍ അറബ് പലസ്തീന്‍കാരുടെ ഭൂമിയാണെന്ന് മഹാത്മാഗാന്ധി പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് മണിശങ്കര്‍ അയ്യര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. 1947ല്‍ പലസ്തീന്‍വിഭജനത്തെ എതിര്‍ത്ത ഏക പ്രമുഖ മുസ്ളിംഇതര രാഷ്ട്രം ഇന്ത്യയാണ്. പലസ്തീന്‍പ്രശ്നത്തില്‍ നാം ദീര്‍ഘകാലമായി സ്വീകരിച്ചുവന്ന നിലപാടില്‍നിന്ന് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ വഴിമാറിനടക്കുകയാണെന്ന വസ്തുത അയ്യര്‍ ശരിവച്ചു. ജനാധിപത്യത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും പലസ്തീന്‍കാരെ പിന്തുണയ്ക്കണമെന്നാണ് ഡി പി ത്രിപാഠി വ്യക്തമാക്കിയത്. ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്ന സമാധാനചര്‍ച്ചകള്‍ ഇസ്രയേല്‍ അധിനിവേശത്തിന് സാധുത നല്‍കാന്‍വേണ്ടി മാത്രമാണെന്ന് സിപിഐ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി എ ബി ബര്‍ധന്‍ വിശദീകരിക്കുകയുണ്ടായി.

രാഷ്ട്രീയ-ചരിത്ര-സാമൂഹ്യശാസ്ത്ര മേഖലകളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരുടെ വിപുലമായ കൂട്ടായ്മയാണ് ന്യൂഡല്‍ഹി സമ്മേളനത്തില്‍ ദൃശ്യമായത്. ബംഗ്ളാദേശ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ടി അധ്യക്ഷന്‍ മന്‍സുറുള്‍ ഖാന്‍, ബംഗ്ളാദേശിലെ ട്രേഡ് യൂണിയന്‍ നേതാവ് റാഷെദ് മേനോന്‍, ജാതിയ സമാജ് ക്രാന്തിദള്‍ അധ്യക്ഷന്‍ മൊയ്നുദീന്‍ ഖാന്‍, പലസ്തീന്‍ നേതാക്കളായ ഡോ. മുസ്തഫ ബര്‍ഗൌട്ടി, ജമാല്‍ ജുമ, ജമാല്‍ സഹല്‍ക്ക, മുതിര്‍ന്ന മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തക സീമ മുസ്തഫ, പ്രൊഫ. ഉപേന്ദ്ര ബക്ഷി, പ്രൊഫ. അചിന്‍ വനായക്, ഫോക്കസ് ഓ ഗ്ളോബല്‍ സൌത്ത് സ്ഥാപകന്‍ വാള്‍ഡന്‍ ബെല്ലോ, പ്രൊഫ. റിച്ചാര്‍ഡ് ഫോക്ക്, പ്രൊഫ. ഇലന്‍ പാപ്പ്, ഡോ. മൊര്‍ദക്കായി ബ്രീംബര്‍ഗ് തുടങ്ങിയവര്‍ സമ്മേളനത്തിന്റെ വിവിധ സെഷനുകളില്‍ സംസാരിച്ചു. ഗാസയിലേക്ക് വന്ന കപ്പല്‍വ്യൂഹത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന തോമസ് സോമ്മര്‍ ഹൂഡെവില്ല അനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കിട്ടു.
സ്വതന്ത്രപലസ്തീന്‍ രൂപീകരിക്കണമെന്ന ആവശ്യത്തിന് നിരുപാധിക പിന്തുണ നല്‍കണമെന്ന് ഇവരെല്ലാം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പശ്ചിമേഷ്യന്‍ ഭൌമരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ തങ്ങളുടെ താല്‍പ്പര്യം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് അമേരിക്ക ഇസ്രയേലിനെ സഹായിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍, അമേരിക്കന്‍ജനതയ്ക്ക് ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഏകാഭിപ്രായമാണെന്ന് കരുതുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് എക്സേസ്റര്‍ സര്‍വകലാശാലയിലെ ചരിത്രവിഭാഗം പ്രൊഫസറായ ഇലന്‍ പാപ്പ് വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. അമേരിക്കന്‍ ജനതയില്‍ ഇസ്രയേലിന്റെ നടപടികള്‍ക്കെതിരെ അമര്‍ഷം വളര്‍ന്നുവരികയാണ്. ഈ വികാരം ശക്തമായി അമേരിക്കയുടെ ഔദ്യോഗികനയത്തെ തന്നെ സ്വാധീനിച്ചേക്കാമെന്ന് ഇസ്രയേല്‍ ഭയപ്പെടുന്നതായും ഇലന്‍ പാപ്പ് വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. യൂറോപ്പിലും പലസ്തീന്‍ജനതയോട് അനുഭാവം ശക്തമായി വളര്‍ന്നുവന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് ഡോ. മൊര്‍ദക്കായി ബ്രീംബര്‍ഗ് പറഞ്ഞു. ഇത്തരത്തില്‍ ലോകമൊട്ടാകെ പലസ്തീന്‍ഐക്യദാര്‍ഢ്യ പ്രസ്ഥാനം ഉയര്‍ന്നുവരികയാണ്.

നമ്മുടെ ഭരണനേതൃത്വം ഈ ചുവരെഴുത്ത് മനസ്സിലാക്കണം. യുഎന്‍ രക്ഷാസമിതിയില്‍ സ്ഥിരാംഗത്വം നേടാന്‍ ഇന്ത്യ ശ്രമിച്ചുവരികയാണ്. ലോകത്തിന് മുന്നില്‍ അന്തസ്സ് കളയുന്ന നയങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ ദീര്‍ഘകാലതാല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് ഹാനികരമാണ്. മാത്രമല്ല, ഇസ്രയേലുമായുള്ള സൈനികപങ്കാളിത്തം ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തരസുരക്ഷയ്ക്കും ഭീഷണിയാണ്. കശ്മീരില്‍തന്നെ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിനെതിരെ വികാരം ശക്തമാകാന്‍ ഇസ്രയേലുമായി വര്‍ധിച്ചുവരുന്ന സഹകരണം കാരണമായി. ഇതൊക്കെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം യുപിഎ സര്‍ക്കാരിനുണ്ടാകണം. ഇതിനായി ഭരണനേതൃത്വത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കാന്‍ ശക്തമായ ജനകീയപ്രസ്ഥാനം രാജ്യത്ത് ഉയര്‍ന്നുവരണം. ഇസ്രയേലിനെ ബഹിഷ്കരിക്കാന്‍ ഇടതുപക്ഷം നല്‍കിയ ആഹ്വാനം വിജയിപ്പിക്കാന്‍ എല്ലാ രാജ്യസ്നേഹികളും മുന്നിട്ടിറങ്ങണമെന്നാണ് കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

ദേശാഭിമാനി മുഖപ്രസംഗം 28092010